เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 475

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๗๕] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ กระท่อมอันตั้งอยู่ใน ป่า ในประเทศหิมวันต์ แคว้นโกศล ฯ ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคประทับทรงพักผ่อนอยู่ในที่ลับได้ทรงปริวิตก ว่า เราจะสามารถเสวยรัชสมบัติโดยธรรม โดยที่ไม่เบียดเบียนเอง ไม่ใช่ให้ผู้อื่น เบียดเบียน ไม่ทำผู้อื่นให้เสื่อมเอง ไม่ใช้ให้เขาทำผู้อื่นให้เสื่อม ไม่เศร้าโศกเอง ไม่ทำให้ผู้อื่นเศร้าโศกได้หรือไม่ ฯ

sn4.20:1.1 #

เอกํ สมยํ ภควา โกสเลสุ วิหรติ หิมวนฺตปฺปเทเส ๑- อรญฺญกุฏิกายํ ฯ✎ ร่าง

Ekaṁ samayaṁ bhagavā kosalesu viharati himavantapadese araññakuṭikāyaṁ.

At one time the Buddha was staying in the land of the Kosalans, in a wilderness hut on the slopes of the Himalayas.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.170

sn4.20:1.2 #

อถ โข ภควโต รโหคตสฺส ปฏิสลฺลีนสฺส เอวํ @เชิงอรรถ: ๑ สี. หิมวนฺตปสฺเส ฯ เจตโส ปริวิตกฺโก อุทปาทิ✎ ร่าง

Atha kho bhagavato rahogatassa paṭisallīnassa evaṁ cetaso parivitakko udapādi:

Then as he was in private retreat this thought came to his mind,

sn4.20:1.3 #

สกฺกา นุ โข รชฺชํ กาเรตุํ อหนํ อฆาตนํ อชินํ อชาปยํ อโสจํ อโสจาปยํ ธมฺเมนาติ ฯ✎ ร่าง

“sakkā nu kho rajjaṁ kāretuṁ ahanaṁ aghātayaṁ ajinaṁ ajāpayaṁ asocaṁ asocāpayaṁ dhammenā”ti?

“I wonder if it’s possible to rule legitimately, without killing or having someone kill for you; without conquering or having someone conquer for you; without sorrowing or causing sorrow?”