เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 487

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๘๗] ลำดับนั้น ท่านสมิทธิทราบว่า ผู้นี้เป็นมารผู้มีบาป จึงกล่าว กะมารผู้มีบาปด้วยคาถาว่า เราหลีกออกจากเรือนบวชเป็นผู้ไม่มีเรือนด้วยศรัทธา สติ และปัญญาของเรา เรารู้แล้ว อนึ่ง จิตของเราตั้งมั่นดีแล้ว ท่าน จักบันดาลรูปต่างๆ อันน่ากลัวอย่างไร ก็จักไม่ยังเราให้หวาด กลัวได้เลยโดยแท้ ฯ ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า ภิกษุสมิทธิรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้หายไปในที่นั้นนั่นเอง ฯ

sn4.22:3.9 #

อถ โข อายสฺมา สมิทฺธิ มาโร อยํ ปาปิมา อิติ วิทิตฺวา มารํ ปาปิมนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho āyasmā samiddhi māraṁ pāpimantaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

Then Samiddhi addressed Māra the Wicked One in verse:

sn4.22:4.1 #

สทฺธายาหํ ปพฺพชิโต✎ ร่าง

“Saddhāyāhaṁ pabbajito,

“I went forth out of faith

sn4.22:4.2 #

อคารสฺมา อนคาริยํ✎ ร่าง

agārasmā anagāriyaṁ;

from the lay life to homelessness.

sn4.22:4.3 #

สติ ปญฺญา จ เม พุทฺธา✎ ร่าง

Sati paññā ca me buddhā,

My mindfulness and wisdom are mature,

sn4.22:4.4 #

จิตฺตญฺจ สุสมาหิตํ✎ ร่าง

cittañca susamāhitaṁ;

my mind is serene in immersion.

sn4.22:4.5 #

กามํ กรสฺสุ รูปานิ✎ ร่าง

Kāmaṁ karassu rūpāni,

Make whatever illusions you want,

sn4.22:4.6 #

เนว มํ พฺยาธยิสฺสสีติ ฯ✎ ร่าง

neva maṁ byādhayissasī”ti.

it won’t bother me.”

sn4.22:5.1 #

อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ สมิทฺธิ ภิกฺขูติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ✎ ร่าง

Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ samiddhi bhikkhū”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

Then Māra the Wicked, thinking, “The mendicant Samiddhi knows me!” miserable and sad, vanished right there.

sn4.23:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 4.23

Linked Discourses 4.23

sn4.23:0.2 #

ตติยํ✎ ร่าง

3. Tatiyavagga

3. Māra

sn4.23:0.3 #

โคธิกสุตฺต✎ ร่าง

Godhikasutta

With Godhika

sn4.23:1.1 #

ํ✎ ร่าง

Evaṁ me sutaṁ—

So I have heard.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.177 · ฉัฏฐสังคายนา 23.142 · พุทธชยันตี 13.220