เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 5

เนื้อความทั้งข้อ

[๕] เทวดานั้น ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วแล ได้กราบทูล คำนี้กะพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้ไม่มีทุกข์ พระองค์ย่อมทรงทราบมรรค เป็นทางหลีกพ้น ผลเป็นความหลุดพ้น นิพพานเป็นที่สงัด ของสัตว์ทั้งหลาย หรือหนอ ฯ พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ท่านผู้มีอายุ เรารู้จักมรรคเป็นทางหลีกพ้น ผลเป็นความหลุดพ้น นิพพานเป็นที่สงัด ของสัตว์ทั้งหลายโดยแท้จริง ฯ ท. ข้าแต่พระองค์ผู้ไม่มีทุกข์ ก็พระองค์ย่อมทรงทราบมรรคเป็นทางหลีก พ้น ผลเป็นความหลุดพ้น นิพพานเป็นที่สงัด ของสัตว์ทั้งหลายอย่างไรเล่า ฯ

sn1.2:2.1 #

เอกมนฺตํ ฐิตา โข สา เทวตา ภควนฺตํ เอตทโวจ ชานาสิ โน ตฺวํ มาริส สตฺตานํ นิโมกฺขํ ปโมกฺขํ วิเวกนฺติ ฯ🤖 AI จับคู่

“Jānāsi no tvaṁ, mārisa, sattānaṁ nimokkhaṁ pamokkhaṁ vivekan”ti?

“Good fellow, do you know the liberation, emancipation, and seclusion of sentient beings?”

sn1.2:3.1 #

ชานามิ ขฺวาหํ อาวุโส สตฺตานํ นิโมกฺขํ ปโมกฺขํ ๔- วิเวกนฺติ ฯ🤖 AI จับคู่

“Jānāmi khvāhaṁ, āvuso, sattānaṁ nimokkhaṁ pamokkhaṁ vivekan”ti.

“I do, good sir.”

sn1.2:4.1 #

ยถากถํ ปน ตฺวํ มาริส ชานาสิ สตฺตานํ นิโมกฺขํ ปโมกฺขํ วิเวกนฺติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ยทา สฺวาหํ อาวุโส อายูหามิ ฯ ม. ยทาหํ อายูหามิ ฯ@๒ ม. ยุ. นิพฺพุยฺหามิ ฯ ๓ สี. สมนุญฺญาโต ฯ ๔ สี. ปาโมกฺขํ ฯ [๕]- ภาสติ มนุชสฺส สทา สติมโต มตฺตํ ชานโต ลทฺธโภชเน @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ตนฺติ นตฺถิ ฯ ๒ ยุ. ตนุ ตสฺส ฯ ๓ นิจฺจภิกฺขนฺติปิ ปาโฐ ฯ@๔ ยุ. เอวํ เทวาติ ฯ ๕ โป. ม. ยุ เอตฺถนฺตเร สุทนฺติ ทิสฺสติ ฯ ตนุกสฺส ภวนฺติ เวทนา สณิกํ ชีรติ อายุ ปาลยนฺติ ฯ [๕]- พฺรหฺมานํ เอตทโวจ ปสฺสสิ เม โน ตฺวํ มาริส เอวรูปํ ตํ อิทฺธานุภาวนฺติ ฯ ปสฺสามิ โข ตฺยาหํ มาริส เอวรูปํ อิทฺธานุภาวนฺติ ฯ ตยา จ โข มาริส มยา จ เสฺวว ภควา มหิทฺธิกตโร เจว มหานุภาโว จ อาคจฺเฉยฺยาสิ ๖- ตฺวํ มาริส ตสฺส ภควโต อุปฏฺฐานํ อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺสาติ ฯ🤖 AI จับคู่

“Yathākathaṁ pana tvaṁ, mārisa, jānāsi sattānaṁ nimokkhaṁ pamokkhaṁ vivekan”ti?

“But how is it that you know the liberation, emancipation, and seclusion of sentient beings?”