เนื้อความทั้งข้อ
[๕๒๔] ลำดับนั้น อาฬวิกาภิกษุณีได้มีความดำริว่า นี่ใครหนอกล่าว
คาถา จะเป็นมนุษย์หรืออมนุษย์ ฯ
ทันใดนั้น อาฬวิกาภิกษุณีได้มีความดำริว่า นี่คือมารผู้มีบาป ใคร่จะให้
เราบังเกิดความกลัว ความหวาดเสียว ความขนพองสยองเกล้า และใคร่จะให้
เคลื่อนจากวิเวก จึงกล่าวคาถา ฯ
ครั้นอาฬวิกาภิกษุณีทราบว่า นี่คือมารผู้มีบาปแล้ว จึงได้กล่าวกะมารผู้มี
บาปด้วยคาถาว่า
ในโลกนี้มีทางออกไปจากทุกข์ได้ เรารู้ชัดดีแล้วด้วยปัญญา
ดูกรมารผู้มีบาปซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ของผู้ประมาท ท่านไม่รู้จัก
ทางนั้น กามทั้งหลายเปรียบด้วยหอกและหลาว กองกาม
ทั้งหลายนั้นประหนึ่งว่าผีร้าย เราไม่ใยดีถึงความยินดีในกามที่
ท่านกล่าวถึงนั้น ฯ
ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า อาฬวิกาภิกษุณีรู้จักเรา ดังนี้
จึงได้อันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ
อถ โข อาฬวิกาย ภิกฺขุนิยา เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho āḷavikāya bhikkhuniyā etadahosi:
Then the nun Āḷavikā thought,
อ้างอิงสยามรัฐ 15.189
โก นุ โข
อยํ มนุสฺโส วา อมนุสฺโส วา คาถํ ภาสตีติ ฯ✎ ร่าง
“ko nu khvāyaṁ manusso vā amanusso vā gāthaṁ bhāsatī”ti?
“Who’s speaking this verse, a human or a non-human?”
อถ โข อาฬวิกาย
ภิกฺขุนิยา เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho āḷavikāya bhikkhuniyā etadahosi:
Then she thought,
มาโร โข อยํ ปาปิมา มม ภยํ ฉมฺภิตตฺตํ
โลมหํสํ อุปฺปาเทตุกาโม วิเวกมฺหา จาเวตุกาโม คาถํ ภาสตีติ ฯ✎ ร่าง
“māro kho ayaṁ pāpimā mama bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo vivekamhā cāvetukāmo gāthaṁ bhāsatī”ti.
“This is Māra the Wicked, wanting to make me feel fear, terror, and goosebumps, wanting to make me fall away from seclusion!”
อถ โข อาฬวิกา ภิกฺขุนี มาโร อยํ ปาปิมา อิติ วิทิตฺวา มารํ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. วิเวกตฺถินี ฯ
ปาปิมนฺตํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ✎ ร่าง
Atha kho āḷavikā bhikkhunī “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāhi paccabhāsi:
Then Āḷavikā, knowing that this was Māra the Wicked, replied to him in verse:
อตฺถิ นิสฺสรณํ โลเก✎ ร่าง
“Atthi nissaraṇaṁ loke,
“There is an escape in the world,
อ้างอิงพุทธชยันตี 13.234
ปญฺญาย เม สุผุสฺสิตํ✎ ร่าง
paññāya me suphussitaṁ;
and I’ve personally experienced it with wisdom.
ปมตฺตพนฺธุ ปาปิม✎ ร่าง
Pamattabandhu pāpima,
O Wicked One, kinsman of the negligent,
น ตฺวํ ชานาสิ ตํ ปทํ✎ ร่าง
na tvaṁ jānāsi taṁ padaṁ.
you don’t know that state.
สตฺติสูลูปมา กามา✎ ร่าง
Sattisūlūpamā kāmā,
Sensual pleasures are like swords and spears;
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.152
ขนฺธาสํ อธิกุฏฺฐนา✎ ร่าง
khandhāsaṁ adhikuṭṭanā;
the aggregates are their chopping block.
ยํ ตฺวํ กามรตึ พฺรูสิ✎ ร่าง
Yaṁ tvaṁ kāmaratiṁ brūsi,
What you call erotic delight
อรติ มยฺห สา อหูติ ฯ✎ ร่าง
arati mayha sā ahū”ti.
is now no delight for me.”
อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ อาฬวิกา ภิกฺขุนีติ ทุกฺขี
ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ
ท✎ ร่าง
Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ āḷavikā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.
Then Māra the Wicked, thinking, “The nun Āḷavikā knows me!” miserable and sad, vanished right there.
ุติยํ✎ ร่าง
Saṁyutta Nikāya 5.2
Linked Discourses 5.2
—
1. Bhikkhunīvagga
1. Nuns
โสมาสุตฺตํ✎ ร่าง
Somāsutta
With Somā