เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 527

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๒๗] ลำดับนั้น โสมาภิกษุณีได้มีความดำริว่า นี่ใครหนอกล่าวคาถา จะเป็นมนุษย์หรืออมนุษย์ ฯ ทันใดนั้น โสมาภิกษุณีได้มีความดำริว่า นี่คือมารผู้มีบาป ใคร่จะให้เรา บังเกิดความกลัว ความหวาดเสียว ความขนพองสยองเกล้า และใคร่จะให้เคลื่อน จากสมาธิ จึงกล่าวคาถา ฯ ครั้นโสมาภิกษุณีทราบว่า นี่คือมารผู้มีบาปแล้ว จึงได้กล่าวกะมารผู้มีบาป ด้วยคาถาว่า ความเป็นสตรีจะทำอะไรได้ เมื่อจิตตั้งมั่นดีแล้ว เมื่อญาณ เป็นไปแก่ผู้เห็นธรรมอยู่โดยชอบ ผู้ใดจะพึงมีความคิดเห็น แน่อย่างนี้ว่า เราเป็นสตรี หรือว่าเราเป็นบุรุษ หรือจะยังมี ความเกาะเกี่ยวว่า เรามีอยู่ มารควรจะกล่าวกะผู้นั้น ฯ ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า โสมาภิกษุณีรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้อันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ

sn5.2:3.1 #

อถ โข โสมาย ภิกฺขุนิยา เอตทโหสิ✎ ร่าง

Atha kho somāya bhikkhuniyā etadahosi:

Then the nun Somā thought,

อ้างอิงสยามรัฐ 15.190

sn5.2:3.2 #

โก นุ โข อยํ มนุสฺโส วา อมนุสฺโส วา คาถํ ภาสตีติ ฯ✎ ร่าง

“ko nu khvāyaṁ manusso vā amanusso vā gāthaṁ bhāsatī”ti?

“Who’s speaking this verse, a human or a non-human?”

sn5.2:3.3 #

อถ โข โสมาย @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. อชฺโฌคาเหตุวา ฯ ภิกฺขุนิยา เอตทโหสิ✎ ร่าง

Atha kho somāya bhikkhuniyā etadahosi:

Then she thought,

sn5.2:3.4 #

มาโร โข อยํ ปาปิมา มม ภยํ ฉมฺภิตตฺตํ โลมหํสํ อุปฺปาเทตุกาโม สมาธิมฺหา จาเวตุกาโม คาถํ ภาสตีติ ฯ✎ ร่าง

“māro kho ayaṁ pāpimā mama bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṁ bhāsatī”ti.

“This is Māra the Wicked, wanting to make me feel fear, terror, and goosebumps, wanting to make me fall away from immersion!”

sn5.2:3.5 #

อถ โข โสมา ภิกฺขุนี มาโร อยํ ปาปิมา อิติ วิทิตฺวา มารํ ปาปิมนฺตํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho somā bhikkhunī “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāhi paccabhāsi:

Then Somā, knowing that this was Māra the Wicked, replied to him in verse:

sn5.2:4.1 #

อิตฺถีภาโว กึ กยิรา✎ ร่าง

“Itthibhāvo kiṁ kayirā,

“What difference does womanhood make

sn5.2:4.2 #

จิตฺตมฺหิ สุสมาหิเต✎ ร่าง

cittamhi susamāhite;

when the mind is serene,

sn5.2:4.3 #

ญาณมฺหิ วตฺตมานมฺหิ✎ ร่าง

Ñāṇamhi vattamānamhi,

and knowledge is present

sn5.2:4.4 #

สมฺมา ธมฺมํ วิปสฺสโต✎ ร่าง

sammā dhammaṁ vipassato.

as you rightly discern the Dhamma.

sn5.2:5.1 #

ยสฺส นูน สิยา เอวํ✎ ร่าง

Yassa nūna siyā evaṁ,

Surely someone who might think:

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.153

sn5.2:5.2 #

อิตฺถีหํ ปุริโสติ วา✎ ร่าง

Itthāhaṁ purisoti vā;

‘I am woman’, or ‘I am man’,

sn5.2:5.3 #

กิญฺจิ วา ปน อสฺมีติ✎ ร่าง

Kiñci vā pana aññasmi,

or ‘I am’ anything at all,

sn5.2:5.4 #

ตํ มาโร วตฺตุมรหตีติ ฯ✎ ร่าง

Taṁ māro vattumarahatī”ti.

is fit for Māra to address.”

sn5.2:6.1 #

อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ โสมา ภิกฺขุนีติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ✎ ร่าง

Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ somā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

Then Māra the Wicked, thinking, “The nun Somā knows me!” miserable and sad, vanished right there.

sn5.3:0.1 #

ตติยํ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 5.3

Linked Discourses 5.3

sn5.3:0.2 #

—

1. Bhikkhunīvagga

1. Nuns

sn5.3:0.3 #

โคตมีสุตฺตํ✎ ร่าง

Kisāgotamīsutta

With Kisāgotamī