เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 532

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๓๒] ลำดับนั้น มารผู้มีบาปใคร่จะให้วิชยาภิกษุณีบังเกิดความกลัว ความหวาดเสียว ความขนพองสยองเกล้า และใคร่จะให้เคลื่อนจากสมาธิ จึงเข้า ไปหาวิชยาภิกษุณีถึงที่นั่งพัก ครั้นแล้ว ได้กล่าวกะวิชยาภิกษุณีด้วยคาถาว่า เธอยังเป็นสาวมีรูปงาม และฉันก็ยังเป็นหนุ่มแน่น มาเถิด นาง เรามาอภิรมย์กันด้วยดนตรี มีองค์ห้า ฯ

sn5.4:1.4 #

อถ โข มาโร ปาปิมา วิชยาย ภิกฺขุนิยา ภยํ ฯเปฯ สมาธิมฺหา จาเวตุกาโม เยน วิชยา ภิกฺขุนี เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา วิชยํ ภิกฺขุนึ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho māro pāpimā vijayāya bhikkhuniyā bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena vijayā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā vijayaṁ bhikkhuniṁ gāthāya ajjhabhāsi:

Then Māra the Wicked, wanting to make the nun Vijayā feel fear, terror, and goosebumps, wanting to make her fall away from immersion, went up to her and addressed her in verse:

sn5.4:2.1 #

ทหรา ตฺวํ รูปวตี✎ ร่าง

“Daharā tvaṁ rūpavatī,

“You’re so young and beautiful,

อ้างอิงสยามรัฐ 15.192 · พุทธชยันตี 13.238

sn5.4:2.2 #

อหญฺจ ทหโร สุสุ✎ ร่าง

ahañca daharo susu;

and I’m a youth in my prime.

sn5.4:2.3 #

ปญฺจงฺคิเกน ตุริเยน✎ ร่าง

Pañcaṅgikena turiyena,

Come, my lady, let us enjoy

sn5.4:2.4 #

เอหยฺเยภิรมามฺหเสติ ฯ✎ ร่าง

ehayyebhiramāmase”ti.

the music of a five-piece band.”