เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 533

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๓๓] ลำดับนั้น วิชยาภิกษุณีได้มีความดำริว่า นี่ใครหนอกล่าวคาถา จะเป็นมนุษย์หรืออมนุษย์ ฯ ทันใดนั้น วิชยาภิกษุณีได้มีความดำริว่า นี่คือมารผู้มีบาป ใคร่จะให้เรา บังเกิดความกลัว ความหวาดเสียว ความขนพองสยองเกล้า และใคร่จะให้เคลื่อน จากสมาธิ จึงได้กล่าวคาถา ฯ ครั้นวิชยาภิกษุณีทราบว่า นี่คือมารผู้มีบาปแล้ว จึงได้กล่าวกะมารผู้มีบาป ด้วยคาถาว่า ดูกรมาร รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ อันน่ารื่นรมย์ใจ เราขอมอบให้ท่านผู้เดียว เพราะเราไม่ต้องการมัน เราอึดอัด ระอาด้วยกายเน่า อันจะแตกทำลาย เปื่อยพังไปนี้ กาม- ตัณหา เราถอนได้แล้ว ความมืดในรูปภพที่สัตว์ทั้งหลาย เข้าถึง ในอรูปภพที่สัตว์ทั้งหลายเป็นภาคี และในสมาบัติอัน สงบทั้งปวง เรากำจัดได้แล้ว ฯ ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า วิชยาภิกษุณีรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้อันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ

sn5.4:3.1 #

อถ โข วิชยาย ภิกฺขุนิยา เอตทโหสิ✎ ร่าง

Atha kho vijayāya bhikkhuniyā etadahosi:

Then the nun Vijayā thought,

sn5.4:3.2 #

โก นุ โข อยํ มนุสฺโส วา อมนุสฺโส วา คาถํ ภาสตีติ ฯ✎ ร่าง

“ko nu khvāyaṁ manusso vā amanusso vā gāthaṁ bhāsatī”ti?

“Who’s speaking this verse, a human or a non-human?”

sn5.4:3.3 #

อถ โข วิชยาย ภิกฺขุนิยา เอตทโหสิ✎ ร่าง

Atha kho vijayāya bhikkhuniyā etadahosi:

Then she thought,

sn5.4:3.4 #

มาโร โข อยํ ปาปิมา ฯเปฯ คาถํ ภาสตีติ ฯ✎ ร่าง

“māro kho ayaṁ pāpimā mama bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṁ bhāsatī”ti.

“This is Māra the Wicked, wanting to make me feel fear, terror, and goosebumps, wanting to make me fall away from immersion!”

sn5.4:3.5 #

อถ โข วิชยา ภิกฺขุนี มาโร อยํ ปาปิมา อิติ วิทิตฺวา มารํ ปาปิมนฺตํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho vijayā bhikkhunī “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāhi paccabhāsi:

Then Vijayā, knowing that this was Māra the Wicked, replied to him in verse:

sn5.4:4.1 #

รูปา สทฺทา คนฺธา รสา✎ ร่าง

“Rūpā saddā rasā gandhā,

“Sights, sounds, tastes, smells,

sn5.4:4.2 #

โผฏฺฐพฺพา จ มโนรมา✎ ร่าง

phoṭṭhabbā ca manoramā;

and touches so delightful.

sn5.4:4.3 #

นิยฺยาตยามิ ตุเยฺหว✎ ร่าง

Niyyātayāmi tuyheva,

I hand them right back to you, Māra,

sn5.4:4.4 #

มาร น ๑- หิ เตน อตฺถิกา✎ ร่าง

māra nāhaṁ tenatthikā.

for I have no use for them.

sn5.4:5.1 #

อิมินา ปูติกาเยน✎ ร่าง

Iminā pūtikāyena,

This body is rotting,

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.155

sn5.4:5.2 #

ภินฺทเนน ปภงฺคุนา✎ ร่าง

bhindanena pabhaṅgunā;

decaying and frail.

sn5.4:5.3 #

อฏฺฏิยามิ หรายามิ✎ ร่าง

Aṭṭīyāmi harāyāmi,

I’m horrified and repelled by it,

sn5.4:5.4 #

กามตณฺหา สมูหตา✎ ร่าง

kāmataṇhā samūhatā.

and I’ve eradicated sensual craving.

sn5.4:6.1 #

เย จ รูปูปคา สตฺตา✎ ร่าง

Ye ca rūpūpagā sattā,

There are beings in the realm of luminous form,

sn5.4:6.2 #

เย จ อรูปภาคิโน✎ ร่าง

ye ca arūpaṭṭhāyino;

and others stuck in the formless.

sn5.4:6.3 #

ยา จ สนฺตา สมาปตฺติ✎ ร่าง

Yā ca santā samāpatti,

I’ve destroyed the darkness

sn5.4:6.4 #

สพฺพตฺถ วิหโต ตโมติ ฯ✎ ร่าง

sabbattha vihato tamo”ti.

regarding all such peaceful attainments.”

sn5.4:7.1 #

อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ วิชยา ภิกฺขุนีติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ ปญ✎ ร่าง

Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ vijayā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

Then Māra the Wicked, thinking, “The nun Vijayā knows me!” miserable and sad, vanished right there.

sn5.5:0.1 #

ฺจมํ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 5.5

Linked Discourses 5.5

sn5.5:0.2 #

—

1. Bhikkhunīvagga

1. Nuns

sn5.5:0.3 #

อุปฺปลวณฺณาสุตฺตํ✎ ร่าง

Uppalavaṇṇāsutta

With Uppalavaṇṇā