เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 535

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๓๕] ลำดับนั้น มารผู้มีบาปใคร่จะให้อุบลวรรณาภิกษุณีบังเกิดความ- *กลัว ความหวาดเสียว ความขนพองสยองเกล้า และใคร่จะให้เคลื่อนจากสมาธิ จึงเข้าไปหาอุบลวรรณาภิกษุณีถึงที่ที่ยืนอยู่ ครั้นแล้วได้กล่าวกะอุบลวรรณาภิกษุณี ด้วยคาถาว่า ดูกรภิกษุณี ท่านคนเดียว เข้ามายังต้นสาลพฤกษ์ ซึ่งมีดอก บานสะพรั่งตลอดยอด แล้วยืนอยู่ที่โคนต้นสาลพฤกษ์ ก็ ฉวีวรรณของท่านไม่มีที่สอง คนทั้งหลายก็จะมาในที่นี้เช่นท่าน ท่านกลัวพวกนักเลงเพราะความเขลาหรือ ฯ

sn5.5:1.4 #

อถ โข มาโร ปาปิมา อุปฺปลวณฺณาย ภิกฺขุนิยา ภยํ ฉมฺภิตตฺตํ โลมหํสํ อุปฺปาเทตุกาโม สมาธิมฺหา จาเวตุกาโม เยน อุปฺปลวณฺณา ภิกฺขุนี เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา อุปฺปลวณฺณํ ภิกฺขุนึ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho māro pāpimā uppalavaṇṇāya bhikkhuniyā bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena uppalavaṇṇā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā uppalavaṇṇaṁ bhikkhuniṁ gāthāya ajjhabhāsi:

Then Māra the Wicked, wanting to make the nun Uppalavaṇṇā feel fear, terror, and goosebumps, wanting to make her fall away from immersion, went up to her and addressed her in verse:

sn5.5:2.1 #

สุปุปฺผิตคฺคํ อุปคมฺม ภิกฺขุนิ✎ ร่าง

“Supupphitaggaṁ upagamma bhikkhuni,

“You’ve come to this sal tree all crowned with flowers,

sn5.5:2.2 #

เอกา ตุวํ ติฏฺฐสิ สาลมูเล✎ ร่าง

Ekā tuvaṁ tiṭṭhasi sālamūle;

and stand at its root all alone, O nun.

sn5.5:2.3 #

น จตฺถิ เต ทุติยา วณฺณธาตุ อิธาคตา ตาทิสิกา ภเวยฺยุํ✎ ร่าง

Na catthi te dutiyā vaṇṇadhātu,

Your beauty is second to none—

sn5.5:2.4 #

พาเลน ตฺวํ ภายสิ ธุตฺตกานนฺติ ฯ✎ ร่าง

Bāle na tvaṁ bhāyasi dhuttakānan”ti.

silly girl, aren’t you afraid of rascals?”