‹ กลับ
วชิราสูตร
เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค · ข้อ 554 · สํ.สก. ๑๕/๔๓๖๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๕๕๔] ลำดับนั้น วชิราภิกษุณีได้มีความดำริว่า นี่ใครหนอกล่าวคาถา จะเป็นมนุษย์หรืออมนุษย์ ฯ ทันใดนั้น วชิราภิกษุณีได้มีความดำริว่า นี่คือมารผู้มีบาปใคร่จะให้เรา บังเกิดความกลัว ความหวาดเสียว ความขนพองสยองเกล้า และใคร่จะให้เคลื่อน จากสมาธิ จึงกล่าวคาถา ฯ ครั้นวชิราภิกษุณีทราบว่า นี่คือมารผู้มีบาป แล้วจึงได้กล่าวกะมารผู้มีบาป ด้วยคาถาว่า ดูกรมาร เพราะเหตุไรหนอ ความเห็นของท่านจึงหวนกลับ มาว่าสัตว์ ฯ ในกองสังขารล้วนนี้ ย่อมไม่ได้นามว่าสัตว์ ฯ เหมือนอย่างว่า เพราะคุมส่วนทั้งหลายเข้า เสียงว่ารถย่อมมี ฉันใด ฯ เมื่อขันธ์ทั้งหลายยังมีอยู่ การสมมติว่าสัตว์ย่อมมี ฉันนั้น ฯ ความจริงทุกข์เท่านั้นย่อมเกิด ทุกข์ย่อมตั้งอยู่และเสื่อมสิ้น ไป นอกจากทุกข์ ไม่มีอะไรเกิด นอกจากทุกข์ ไม่มี อะไรดับ ฯ ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า วชิราภิกษุณีรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้อันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ อาฬวิกาสูตรที่ ๑ โสมาสูตรที่ ๒ โคตมีสูตรที่ ๓ วิชยาสูตรที่ ๔ อุบลวรรณาสูตรที่ ๕ จาลาสูตรที่ ๖ อุปจาลาสูตรที่ ๗ สีสุปจาลาสูตรที่ ๘ เสลาสูตรที่ ๙ กับวชิราสูตรครบ ๑๐ ฯ
เทียบรายประโยค (29 ประโยค)
sn5.10:3.1 #
อถ โข วชิราย ภิกฺขุนิยา เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho vajirāya bhikkhuniyā etadahosi:
Then the nun Vajirā thought,
sn5.10:3.2 #
โก นุ ขฺวายํ มนุสฺโส วา อมนุสฺโส วา คาถํ ภาสตีติ ฯ✎ ร่าง
“ko nu khvāyaṁ manusso vā amanusso vā gāthaṁ bhāsatī”ti?
“Who’s speaking this verse, a human or a non-human?”
sn5.10:3.3 #
อถ โข วชิราย ภิกฺขุนิยา เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho vajirāya bhikkhuniyā etadahosi:
Then she thought,
sn5.10:3.4 #
มาโร โข อยํ ปาปิมา มม ภยํ ฉมฺภิตตฺตํ โลมหํสํ อุปฺปาเทตุกาโม สมาธิมฺหา จาเวตุกาโม คาถํ ภาสตีติ ฯ✎ ร่าง
“māro kho ayaṁ pāpimā mama bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṁ bhāsatī”ti.
“This is Māra the Wicked, wanting to make me feel fear, terror, and goosebumps, wanting to make me fall away from immersion!”
sn5.10:3.5 #
อถ โข วชิรา ภิกฺขุนี มาโร อยํ ปาปิมา อิติ วิทิตฺวา มารํ ปาปิมนฺตํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ✎ ร่าง
Atha kho vajirā bhikkhunī “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā, māraṁ pāpimantaṁ gāthāhi paccabhāsi:
Then Vajirā, knowing that this was Māra the Wicked, replied to him in verse:
sn5.10:4.1 #
กึ นุ สตฺโตติ ปจฺเจติ✎ ร่าง
“Kiṁ nu sattoti paccesi,
“Why do you believe there’s such a thing as a ‘sentient being’?
sn5.10:4.2 #
มาร ทิฏฺฐิคตํ นุ เต✎ ร่าง
māra diṭṭhigataṁ nu te;
Māra, is this your theory?
sn5.10:4.3 #
สุทฺธสงฺขารปุญฺโช ยํ✎ ร่าง
Suddhasaṅkhārapuñjoyaṁ,
This is just a pile of conditions,
sn5.10:4.4 #
นยิธ สตฺตุปลพฺภติ✎ ร่าง
nayidha sattupalabbhati.
you won’t find a sentient being here.
sn5.10:5.1 #
ยถา หิ องฺคสมฺภารา✎ ร่าง
Yathā hi aṅgasambhārā,
When the parts are assembled
sn5.10:5.2 #
โหติ สทฺโท รโถ อิติ เอวํ ขนฺเธสุ สนฺเตสุ✎ ร่าง
hoti saddo ratho iti;
we use the word ‘chariot’.
sn5.10:5.4 #
โหติ สตฺโตติ สมฺมติ✎ ร่าง
hoti sattoti sammuti.
‘sentient being’ is the convention we use.
sn5.10:6.1 #
ทุกฺขเมว หิ สมฺโภติ✎ ร่าง
Dukkhameva hi sambhoti,
But it’s only suffering that comes to be,
อ้างอิงสยามรัฐ 15.199
sn5.10:6.2 #
ทุกฺขํ ติฏฺฐติ เวติ จ✎ ร่าง
dukkhaṁ tiṭṭhati veti ca;
lasts a while, then expires.
sn5.10:6.3 #
นาญฺญตฺร ทุกฺขา สมฺโภติ✎ ร่าง
Nāññatra dukkhā sambhoti,
Naught but suffering comes to be,
sn5.10:6.4 #
นาญฺญตฺร ทุกฺขา นิรุชฺฌตีติ ฯ✎ ร่าง
nāññaṁ dukkhā nirujjhatī”ti.
naught but suffering ceases.”
sn5.10:7.1 #
อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ วชิรา ภิกฺขุนีติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ✎ ร่าง
Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ vajirā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.
Then Māra the Wicked, thinking, “The nun Vajirā knows me!” miserable and sad, vanished right there.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.161
sn5.10:7.2 #
ภิกฺขุนีสํยุตฺตํ สมตฺตํ ฯ✎ ร่าง
Bhikkhunīvaggo paṭhamo.
sn5.10:8.0 #
ตสฺสุทฺทานํ✎ ร่าง
Tassuddānaṁ
sn5.10:8.1 #
อาฬวิกา จ โสมา จ✎ ร่าง
Āḷavikā ca somā ca,
sn5.10:8.2 #
โคตมี วิชยา สห✎ ร่าง
Gotamī vijayā saha;
sn5.10:8.3 #
อุปฺปลวณฺณา จ จาลา จ✎ ร่าง
Uppalavaṇṇā ca cālā,
sn5.10:8.4 #
อุปจาลา สีสุปจาลา✎ ร่าง
Upacālā sīsupacālā ca;
sn5.10:8.5 #
เสลา วชิราย เต ทสาติ ฯ --------------- พ✎ ร่าง
Selā vajirāya te dasāti.
sn5.10:8.6 #
ฺรหฺมสํยุตฺตํ✎ ร่าง
Bhikkhunīsaṁyuttaṁ samattaṁ.
The Linked Discourses on Nuns are complete.
sn6.1:0.1 #
Saṁyutta Nikāya 6.1
Linked Discourses 6.1
sn6.1:0.2 #
ปฐมวคฺโค ปฐโ✎ ร่าง
1. Paṭhamavagga
1. The Appeal
sn6.1:0.3 #
ม --------- ปฐมํ อายาจนสุตฺต✎ ร่าง
Brahmāyācanasutta
The Appeal of the Divinity
sn6.1:1.1 #
✎ ร่าง
Evaṁ me sutaṁ—
So I have heard.
อ้างอิงสยามรัฐ 15.200 · ฉัฏฐสังคายนา 23.162 · พุทธชยันตี 13.248
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน