เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 587

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๘๗] เมื่อพรหมเหล่านั้นกล่าวแล้วเช่นนี้แล พรหมนั้นอดกลั้นคำนั้น ไม่ได้ จึงนิรมิตตนเป็นพันตน แล้วได้กล่าวคำนี้กะสุพรหมปัจเจกพรหมว่า ฯ "แน่ะท่านผู้นิรทุกข์ ท่านเห็นอิทธานุภาพเห็นปานดังนี้ของเราหรือไม่" ฯ สุพรหมปัจเจกพรหมกล่าวว่า "แน่ะท่านผู้นิรทุกข์ เราเห็นอยู่แลซึ่ง อิทธานุภาพเห็นปานดั่งนี้ของท่าน" ฯ พรหมนั้นกล่าวว่า "แน่ะท่านผู้นิรทุกข์ เรานั้นแลเป็นผู้มีฤทธิ์มากอย่างนี้ มีอานุภาพมากอย่างนี้ จักไปสู่ที่บำรุงของสมณะหรือพราหมณ์อื่นทำไม" ฯ

sn6.6:3.1 #

เอวํ วุตฺเต ๓- โข โส พฺรหฺมา ตํ วจนํ อนธิวาเสนฺโต สหสฺสกฺขตฺตุํ อตฺตานํ อภินิมฺมินิตฺวา สุพฺรหฺมานํ ปจฺเจกพฺรหฺมานํ เอตทโวจ✎ ร่าง

Evaṁ vutto, kho so brahmā taṁ vacanaṁ anadhivāsento sahassakkhattuṁ attānaṁ abhinimminitvā subrahmānaṁ paccekabrahmānaṁ etadavoca:

When they had spoken, that divinity refused to accept their advice. He multiplied himself a thousand times and said to Subrahmā,

sn6.6:3.2 #

ปสฺสสิ เม โน ตฺวํ มาริส เอวรูปํ อิทฺธานุภาวนฺติ ฯ✎ ร่าง

“passasi me no tvaṁ, mārisa, evarūpaṁ iddhānubhāvan”ti?

“Good fellow, can’t you see that I have such psychic power?”

sn6.6:3.3 #

ปสฺสามิ โข ๔- ตฺยาหํ มาริส เอวรูปํ อิทฺธานุภาวนฺติ ฯ✎ ร่าง

“Passāmi kho tyāhaṁ, mārisa, evarūpaṁ iddhānubhāvan”ti.

“I see that, good fellow.”

sn6.6:3.4 #

โส ขฺวาหํ มาริส เอวํมหิทฺธิโก เอวํมหานุภาโว กสฺส อญฺญสฺส สมณสฺส วา พฺราหฺมณสฺส วา อุปฏฺฐานํ คมิสฺสามีติ ฯ✎ ร่าง

“So khvāhaṁ, mārisa, evaṁmahiddhiko evaṁmahānubhāvo kassa aññassa samaṇassa vā brāhmaṇassa vā upaṭṭhānaṁ gamissāmī”ti?

“Since I have such psychic power and might, what other ascetic or brahmin should I go to and attend upon?”