เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 591

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๙๑] ครั้งนั้นแล สุพรหมปัจเจกพรหมและสุทธาวาสปัจเจกพรหม ยังพรหมนั้นให้สลดใจแล้วหายไปในที่นั้นเอง ฯ ก็พรหมนั้น โดยสมัยต่อมาได้ไปสู่ที่บำรุงของพระผู้มีพระภาคผู้เป็น- *พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วแล ฯ @๑. พยคฺฆีนิสา น่าจะแปลว่า มฤค มีรูปคล้ายพยัคฆ์ (ตามอรรถกถา) ที่อ้างถึง @สัตว์เหล่านี้ น่าจะเป็นรูปสัตว์ประดับวิมาน หรือจะมีสัตว์เหล่านั้นห้อมล้อมเป็น @บริวารอยู่ ฯ

sn6.6:7.1 #

อถ โข สุพฺรหฺมา จ ปจฺเจกพฺรหฺมา สุทฺธาวาโส จ ปจฺเจกพฺรหฺมา ตํ พฺรหฺมานํ สํเวเชตฺวา ตตฺเถวนฺตรธายึสุ ฯ✎ ร่าง

Atha kho subrahmā ca paccekabrahmā suddhāvāso ca paccekabrahmā taṁ brahmānaṁ saṁvejetvā tatthevantaradhāyiṁsu.

Then after inspiring awe in that divinity, the independent divinities Subrahmā and Suddhāvāsa vanished right there.

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.175

sn6.6:7.2 #

อคมาสิ จ ๒- โส พฺรหฺมา อปเรน สมเยน ภควโต อุปฏฺฐานํ อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺสาติ ฯ✎ ร่าง

Agamāsi ca kho so brahmā aparena samayena bhagavato upaṭṭhānaṁ arahato sammāsambuddhassāti.

And after some time that divinity went to attend on the Buddha.

sn6.7:0.1 #

สตฺตมํ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 6.7

Linked Discourses 6.7

sn6.7:0.2 #

ปฐม✎ ร่าง

1. Paṭhamavagga

1. The Appeal

sn6.7:0.3 #

โกกาลิกสุตฺต✎ ร่าง

Kokālikasutta

About Kokālika

sn6.7:1.1 #

ํ✎ ร่าง

Sāvatthinidānaṁ.

At Sāvatthī.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.218