เนื้อความทั้งข้อ
[๖๗๕] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า เราไม่พึงบริโภคโภชนะ ซึ่งได้
เพราะความขับกล่อม ดูกรพราหมณ์ นี่เป็นธรรมของบุคคล
ผู้เห็นอรรถและธรรมอยู่ ท่านผู้รู้ทั้งหลาย ย่อมรังเกียจโภชนะ
ที่ได้เพราะการขับกล่อม ดูกรพราหมณ์ เมื่อธรรมมีอยู่ ความ
เป็นไป (อาชีวะ) นี้ก็ยังมีอยู่ แต่ท่านจงบำรุง ซึ่งพระ
ขีณาสพทั้งสิ้น ผู้แสวงหาคุณใหญ่ มีความคะนองระงับแล้ว
ด้วยข้าวน้ำอันอื่น ด้วยว่าการบำรุงนั้นเป็นนาบุญของผู้มุ่งบุญ ฯ
คาถาภิคีตํ เม อโภชเนยฺยํ✎ ร่าง
“Gāthābhigītaṁ me abhojaneyyaṁ,
“Food enchanted by a verse isn’t fit for me to eat.
สมฺปสฺสตํ พฺราหฺมณ เอส ๒- ธมฺโม✎ ร่าง
Sampassataṁ brāhmaṇa nesa dhammo;
That’s not the principle of those who see, brahmin.
คาถาภิคีตํ ปนุทนฺติ พุทฺธา✎ ร่าง
Gāthābhigītaṁ panudanti buddhā,
The Buddhas cast aside things enchanted with verses.
ธมฺเม สติ พฺราหฺมณ วุตฺติ เรสา✎ ร่าง
Dhamme sati brāhmaṇa vuttiresā.
Since there is such a principle, brahmin, that’s how they live.
อญฺเญน จ เกวลินํ มเหสึ✎ ร่าง
Aññena ca kevalinaṁ mahesiṁ,
Serve with other food and drink
อ้างอิงสยามรัฐ 15.255
ขีณาสวํ กุกฺกุจฺจวูปสนฺตํ✎ ร่าง
Khīṇāsavaṁ kukkuccavūpasantaṁ;
the consummate one, the great seer,
อนฺเนน ปาเนน อุปฏฺฐหสฺสุ✎ ร่าง
Annena pānena upaṭṭhahassu,
with defilements ended and remorse stilled.
เขตฺตญฺหิ ตํ ปุญฺญเปกฺขสฺส โหตีติ ฯ✎ ร่าง
Khettañhi taṁ puññapekkhassa hotī”ti.
For he is the field for the seeker of merit.”