เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 689

เนื้อความทั้งข้อ

[๖๘๙] สาวัตถีนิทาน ฯ ครั้งนั้น พราหมณ์มหาศาลคนหนึ่ง เป็นคนปอน นุ่งห่มปอน เข้าไป เฝ้าพระผู้มีพระภาคยังที่ประทับ สนทนาปราศรัยกับพระผู้มีพระภาค ครั้นผ่านการ ปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง พระผู้มีพระภาคได้ ตรัสกะพราหมณ์มหาศาลนั้น ผู้นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วว่า ดูกรพราหมณ์ ทำไมท่านจึงเป็นคนปอน นุ่งห่มก็ปอน ฯ พราหมณ์มหาศาลกราบทูลว่า ข้าแต่ท่านพระโคดม พวกบุตรของข้า พระองค์ ๔ คนในบ้านนี้คบคิดกับภรรยาแล้วขับข้าพระองค์ออกจากเรือน ฯ

sn7.14:1.1 #

สาวตฺถินิทานํ ฯ✎ ร่าง

Sāvatthinidānaṁ.

At Sāvatthī.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.259

sn7.14:1.2 #

อถ โข อญฺญตโร พฺราหฺมณมหาสาโล ลูโข ลูขปาปุรโณ ๒- เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควตา สทฺธึ สมฺโมทิ✎ ร่าง

Atha kho aññataro brāhmaṇamahāsālo lūkho lūkhapāvuraṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi.

Then a certain well-to-do brahmin, shabby, wearing a shabby cloak, went up to the Buddha, and exchanged greetings with him.

sn7.14:1.3 #

สมฺโมทนียํ กถํ สาราณียํ วีติสาเรตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข ตํ พฺราหฺมณมหาสาลํ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. กถํ ฯ ๒ ม. ลูขปาวุรโณ ฯ ภควา เอตทโวจ✎ ร่าง

Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho taṁ brāhmaṇamahāsālaṁ bhagavā etadavoca:

When the greetings and polite conversation were over, he sat down to one side. The Buddha said to him,

sn7.14:1.4 #

กินฺนุ ตฺวํ พฺราหฺมณ ลูโข ลูขปาปุรโณติ ฯ✎ ร่าง

“kiṁ nu tvaṁ, brāhmaṇa, lūkho lūkhapāvuraṇo”ti?

“Brahmin, why are you so shabby, wearing a shabby cloak?”

sn7.14:1.5 #

อิธ เม โภ โคตม จตฺตาโร ปุตฺตา✎ ร่าง

“Idha me, bho gotama, cattāro puttā.

“Worthy Gotama, I have four sons.

sn7.14:1.6 #

เต มํ ทาเรหิ สํปุจฺฉ ๑- ฆรา นิกฺขาเมนฺตีติ ฯ✎ ร่าง

Te maṁ dārehi sampuccha gharā nikkhāmentī”ti.

At their wives’ bidding they expelled me from my house.”