เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 705

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๐๕] สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ ไพรสณฑ์แห่งหนึ่ง ในแคว้นโกศล ฯ สมัยหนึ่ง นวกรรมิกภารทวาชพราหมณ์ให้คนทำงานอยู่ในไพรสณฑ์นั้น เขาได้เห็นพระผู้มีพระภาคซึ่งประทับนั่งคู้บัลลังก์ (นั่งขัดสมาธิ) ตั้งพระกายตรง ดำรงพระสติไว้เฉพาะหน้า ที่โคนสาลพฤกษ์ต้นหนึ่ง ครั้นเห็นแล้ว เขามีความ คิดว่า เราให้คนทำงานอยู่ในไพรสณฑ์นี้จึงยินดี ส่วนพระสมณะนี้ ให้คนทำอะไร อยู่จึงยินดี ฯ

sn7.17:1.1 #

เอกํ สมยํ ภควา โกสเลสุ วิหรติ อญฺญตรสฺมึ@เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ยุ. พหุเลน ฯ ๒ ม. ยุ. สเว ฯ วนสณฺเฑ ฯ✎ ร่าง

Ekaṁ samayaṁ bhagavā kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.

At one time the Buddha was staying in the land of the Kosalans in a certain forest grove.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.264

sn7.17:1.2 #

เตน โข ปน สมเยน นวกมฺมิกภารทฺวาโช พฺราหฺมโณ ตสฺมึ วนสณฺเฑ กมฺมนฺตํ การาเปติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena navakammikabhāradvājo brāhmaṇo tasmiṁ vanasaṇḍe kammantaṁ kārāpeti.

Now at that time the brahmin Bhāradvāja the Builder was having some building work done in that jungle thicket.

sn7.17:1.3 #

อทฺทสา โข นวกมฺมิกภารทฺวาโช พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ อญฺญตรสฺมึ สาลรุกฺขมูเล นิสินฺนํ ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา อุชุํ กายํ ปณิธาย ปริมุขํ สตึ อุปฏฺฐเปตฺวา ฯ✎ ร่าง

Addasā kho navakammikabhāradvājo brāhmaṇo bhagavantaṁ aññatarasmiṁ sālarukkhamūle nisinnaṁ pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā.

He saw the Buddha sitting down cross-legged at the root of a certain sal tree, his body set straight, and mindfulness brought to the present.

sn7.17:1.4 #

ทิสฺวานสฺส เอตทโหสิ✎ ร่าง

Disvānassa etadahosi:

Seeing this, it occurred to him,

sn7.17:1.5 #

อหํ โข อิมสฺมึ วนสณฺเฑ กมฺมนฺตํ การาเปนฺโต รมามิ✎ ร่าง

“ahaṁ kho imasmiṁ vanasaṇḍe kammantaṁ kārāpento ramāmi.

“I enjoy having this building work done here in the jungle.

sn7.17:1.6 #

อยํ สมโณปิ ๑- กึ การาเปนฺโต รมตีติ ฯ✎ ร่าง

Ayaṁ samaṇo gotamo kiṁ kārāpento ramatī”ti?

I wonder what the ascetic Gotama enjoys having done?”