เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 785

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๘๕] ลำดับนั้น เทวดาผู้สิงอยู่ในแนวป่านั้น มีความเอ็นดู ใคร่ ประโยชน์แก่เธอ ใคร่จะยังเธอให้สลดจึงเข้าไปหาจนถึงที่อยู่ ครั้นแล้วได้กล่าว กะเธอด้วยคาถาว่า ท่านเป็นคนๆ เดียวเท่านั้นอยู่ในป่า ประดุจท่อนไม้ที่เขาทิ้ง แล้วในป่าฉะนั้น เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายเป็นอันมากย่อม รักท่าน ประดุจสัตว์นรกรักผู้ที่จะไปสวรรค์ ฉะนั้น ฯ ลำดับนั้นแล ภิกษุนั้นเป็นผู้อันเทวดาให้สังเวชถึงซึ่งความ สลดแล้วแล ฯ

sn9.9:3.1 #

อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา ตสฺส ภิกฺขุโน อนุกมฺปิกา อตฺถกามา ตํ ภิกฺขุํ สํเวเชตุกามา เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตํ ภิกฺขุํ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṁ bhikkhuṁ saṁvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṁ bhikkhuṁ gāthāya ajjhabhāsi:

The deity haunting that forest had sympathy for that mendicant, and wanted what’s best for them. So they approached that mendicant wanting to stir them up, and addressed them in verse:

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.234

sn9.9:4.1 #

เอกโกว ตฺวํ อรญฺเญ วิหรสิ✎ ร่าง

“Ekakova tvaṁ araññe viharasi,

“You dwell alone in the wilderness,

sn9.9:4.2 #

อปวิฏฺฐํว วนสฺมึ ทารุกํ✎ ร่าง

Apaviddhaṁva vanasmiṁ dārukaṁ;

like a log dumped in the forest.

sn9.9:4.3 #

ตสฺส เต พหุกา ปิหยนฺติ✎ ร่าง

Tassa te bahukā pihayanti,

Lots of people are jealous of you,

sn9.9:4.4 #

เนรยิกา วิย สคฺคคามินนฺติ ฯ✎ ร่าง

Nerayikā viya saggagāminan”ti.

like beings in hell of those going to heaven.”

sn9.9:5.1 #

อถ โข โส ภิกฺขุ ตาย เทวตาย สํเวชิโต สํเวคมาปาทีติ ฯ ท✎ ร่าง

Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṁvejito saṁvegamāpādīti.

Impelled by that deity, that mendicant was struck with a sense of urgency.

sn9.10:0.1 #

สมํ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 9.10

Linked Discourses 9.10

sn9.10:0.2 #

—

1. Vanavagga

1. In the Woods

sn9.10:0.3 #

สชฺฌายสุตฺตํ✎ ร่าง

Sajjhāyasutta

Recitation