เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 787

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๘๗] ครั้งนั้นแล เทวดาผู้สิงอยู่ในแนวป่านั้น ไม่ได้ฟังธรรมของเธอ จึงเข้าไปหาถึงที่อยู่ ครั้นแล้วได้กล่าวกะเธอด้วยคาถาว่า ภิกษุ ท่านอยู่ร่วมกับภิกษุทั้งหลาย ย่อมไม่สาธยายบทแห่ง พระธรรม เพราะเหตุไร บุคคลฟังธรรมแล้วย่อมได้ความ เลื่อมใส ผู้กล่าวธรรมย่อมได้รับความสรรเสริญในทิฏฐธรรม เทียว ฯ

sn9.10:1.3 #

อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา ตสฺส ภิกฺขุโน ธมฺมํ อสุณนฺตี เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา @เชิงอรรถ: ๑ ม. อปวิทฺธํว ฯ ๒ ม. ยุ. สงฺกสายติ ฯ ตํ ภิกฺขุํ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno dhammaṁ asuṇantī yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṁ bhikkhuṁ gāthāya ajjhabhāsi:

Not hearing the teaching, the deity haunting that forest approached that mendicant, and addressed them in verse:

sn9.10:2.1 #

กสฺมา ตุวํ ธมฺมปทานิ ภิกฺขุ✎ ร่าง

“Kasmā tuvaṁ dhammapadāni bhikkhu,

“Mendicant, why don’t you recite passages of the teaching,

sn9.10:2.2 #

นาธียสิ ๑- ภิกฺขูหิ สํวสนฺโต✎ ร่าง

Nādhīyasi bhikkhuhi saṁvasanto;

living together with other mendicants?

sn9.10:2.3 #

สุตฺวาน ธมฺมํ ลภติปฺปสาทํ✎ ร่าง

Sutvāna dhammaṁ labhatippasādaṁ,

Hearing the teaching, one garners confidence;

sn9.10:2.4 #

ทิฏฺเฐว ธมฺเม ลภติปฺปสํสนฺติ ฯ✎ ร่าง

Diṭṭheva dhamme labhatippasaṁsan”ti.

and in this very life, one garners praise.”