เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 796

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๙๖] ครั้งนั้นแล เทวดาผู้สิงอยู่ในแนวป่านั้น มีความเอ็นดู ใคร่ ประโยชน์แก่ภิกษุนั้น หวังจะให้เธอสลด จึงเข้าไปหาถึงที่อยู่ ครั้นแล้วได้กล่าว กะเธอด้วยคาถาว่า ท่านสูดดมดอกไม้ที่เกิดในน้ำซึ่งใครๆ ไม่ได้ให้แล้ว นี้เป็น องค์อันหนึ่งแห่งความเป็นขโมย ท่านผู้นิรทุกข์ ท่านเป็นผู้ ขโมยกลิ่น ฯ

sn9.14:1.3 #

อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา ตสฺส ภิกฺขุโน อนุกมฺปิกา อตฺถกามา ตํ ภิกฺขุํ สํเวเชตุกามา @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อปวิทฺธา ฯ เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตํ ภิกฺขุํ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṁ bhikkhuṁ saṁvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṁ bhikkhuṁ gāthāya ajjhabhāsi:

The deity haunting that forest had sympathy for that mendicant, and wanted what’s best for them. So they approached that mendicant wanting to stir them up, and addressed them in verse:

sn9.14:2.1 #

ยเมตํ วาริชํ ปุปฺผํ✎ ร่าง

“Yametaṁ vārijaṁ pupphaṁ,

“This water flower has not been given.

sn9.14:2.2 #

อทินฺนํ อุปสิงฺฆสิ✎ ร่าง

adinnaṁ upasiṅghasi;

When you sniff it,

sn9.14:2.3 #

เอกงฺคเมตํ เถยฺยานํ✎ ร่าง

Ekaṅgametaṁ theyyānaṁ,

this is one factor of theft.

sn9.14:2.4 #

คนฺธตฺเถโนสิ มาริสาติ ฯ✎ ร่าง

gandhatthenosi mārisā”ti.

Good fellow, you are a thief of scent!”