‹ กลับ
สมุททกสูตร
เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค · ข้อ 903 · สํ.สก. ๑๕/๗๓๒๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๙๐๓] พวกฤาษีกล่าวว่า ท่านให้เฉพาะแต่ภัยเท่านั้นแก่พวกเราผู้ขออภัย พวกเราขอ รับเอาแต่อภัยอย่างเดียว ส่วนภัยจงเป็นของท่านเถิด บุคคล หว่านพืชเช่นใดย่อมได้ผลเช่นนั้น คนทำดีย่อมได้ดี ทำชั่ว ก็ย่อมได้ชั่ว แน่ะพ่อ ท่านหว่านพืชลงไปไว้แล้ว ท่านจักต้อง เสวยผลของมัน ฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล ฤาษีผู้มีศีลมีกัลยาณธรรมเหล่านั้น ได้ สาปแช่งท้าวสมพรจอมอสูร แล้วอันตรธานหายไปในที่ตรงหน้าท้าวสมพรจอม อสูร แล้วไปปรากฏอยู่ในบรรณกุฎีแทบฝั่งสมุทร เปรียบเหมือนบุรุษมีกำลัง เหยียดแขนที่คู้ หรือคู้แขนที่เหยียด ฉะนั้น ฯ
เทียบรายประโยค (11 ประโยค)
sn11.10:4.1 #
อภยํ ยาจมานานํ✎ ร่าง
‘Abhayaṁ yācamānānaṁ,
‘Though we beg you for our safety,
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.263
sn11.10:4.2 #
ภยเมว ททาสิ โน✎ ร่าง
bhayameva dadāsi no;
you give us only fear.
sn11.10:4.3 #
ปฏิคฺคณฺหาม เต เอกํ✎ ร่าง
Paṭiggaṇhāma te etaṁ,
This is what we get from you:
sn11.10:4.4 #
อภยํ ๓- โหตุ เต ภยํ✎ ร่าง
akkhayaṁ hotu te bhayaṁ.
may endless peril come to you!
sn11.10:5.1 #
ยาทิสํ ลภเต ๔- พีชํ✎ ร่าง
Yādisaṁ vapate bījaṁ,
Whatever kind of seed you sow,
sn11.10:5.2 #
ตาทิสํ ลภเต ๕- ผลํ✎ ร่าง
tādisaṁ harate phalaṁ;
that is the fruit you reap.
sn11.10:5.3 #
กลฺยาณการี กลฺยาณํ✎ ร่าง
Kalyāṇakārī kalyāṇaṁ,
A doer of good gets good,
sn11.10:5.4 #
ปาปการี จ ปาปกํ✎ ร่าง
pāpakārī ca pāpakaṁ;
a doer of bad gets bad.
sn11.10:5.5 #
ปวุตฺตํ ตาต ๖- เต พีชํ✎ ร่าง
Pavuttaṁ tāta te bījaṁ,
You, my dear, have sown your own seed,
sn11.10:5.6 #
ผลํ ปจฺจนุโภสฺสสีติ ฯ✎ ร่าง
phalaṁ paccanubhossasī’ti.
now you’ll experience the fruit.’
sn11.10:6.1 #
อถ โข ภิกฺขเว เต อิสโย สีลวนฺโต กลฺยาณธมฺมา สมฺพรํ อสุรินฺทํ อภิสเปตฺวา ๗- เสยฺยถาปิ นาม พลวา ปุริโส สมฺมิญฺชิตํ วา พาหํ ปสาเรยฺย ปสาริตํ วา พาหํ สมฺมิญฺเชยฺย เอวเมว สมฺพรสฺส อสุรินฺทสฺส สมฺมุเข อนฺตรหิตา สมุทฺทตีเร ปณฺณกุฏีสุ ปาตุรเหสุํ ฯ✎ ร่าง
Atha kho, bhikkhave, te isayo sīlavanto kalyāṇadhammā sambaraṁ asurindaṁ abhisapitvā—seyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṁ vā bāhaṁ pasāreyya, pasāritaṁ vā bāhaṁ samiñjeyya; evameva—sambarassa asurindassa sammukhe antarahitā samuddatīre paṇṇakuṭīsu pāturahesuṁ.
Then those seers, having cursed Sambara, as easily as a strong person would extend or contract their arm, vanished from Sambara’s presence and reappeared in those leaf huts on the ocean shore.
อ้างอิงสยามรัฐ 15.334 · พุทธชยันตี 13.406
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน