เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 907

เนื้อความทั้งข้อ

[๙๐๗] พระผู้มีพระภาคผู้สุคตศาสดา ครั้นตรัสไวยากรณ์ภาษิตนี้จบลง แล้ว จึงได้ตรัสคาถาประพันธ์ต่อไปอีกว่า เทวดาชั้นดาวดึงส์ กล่าวถึงนรชน ผู้เป็นบุคคลเลี้ยงมารดาบิดา มีปรกติประพฤติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ในตระกูล เจรจาอ่อน หวาน กล่าวแต่คำสมานมิตรสหาย ละคำส่อเสียด ประกอบ ในอุบายเป็นเครื่องกำจัดความตระหนี่ มีวาจาสัตย์ ครอบงำ ความโกรธได้ นั้นแลว่า เป็นสัปบุรุษ ดังนี้

sn11.11:2.1 #

อิทมโวจ ภควา อิทํ วตฺวาน สุคโต อถาปรํ เอตทโวจ สตฺถา @เชิงอรรถ: ๑-๒ ม. ยุ. วตปทานิ ฯ มาตาเปตฺติภรํ ชนฺตุํ✎ ร่าง

Mātāpettibharaṁ jantuṁ,

A child who respects their parents,

อ้างอิงสยามรัฐ 15.336

sn11.11:2.2 #

กุเล เชฏฺฐาปจายินํ✎ ร่าง

kule jeṭṭhāpacāyinaṁ;

and honors the elders in the family,

sn11.11:2.3 #

สณฺหํ สขิลสมฺภาสํ✎ ร่าง

Saṇhaṁ sakhilasambhāsaṁ,

whose speech is gentle and courteous,

sn11.11:2.4 #

เปสุเณยฺยปฺปหายินํ✎ ร่าง

pesuṇeyyappahāyinaṁ.

and has given up backbiting;

sn11.11:3.1 #

มจฺเฉรวินเย ยุตฺตํ✎ ร่าง

Maccheravinaye yuttaṁ,

who’s committed to getting rid of stinginess,

sn11.11:3.2 #

สจฺจํ โกธาภิภุํ นรํ✎ ร่าง

saccaṁ kodhābhibhuṁ naraṁ;

is truthful, and has mastered anger:

sn11.11:3.3 #

ตํ เว เทวา ตาวตึสา✎ ร่าง

Taṁ ve devā tāvatiṁsā,

the gods of the thirty-three declare

sn11.11:3.4 #

อาหุ สปฺปุริโส อิตีติ ฯ ทุติ✎ ร่าง

āhu sappuriso itī”ti.

them to be a true person.”

sn11.12:0.1 #

ยํ ทุติยเทวสุตฺตํ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 11.12

Linked Discourses 11.12