เนื้อความทั้งข้อ
[๙๑๒] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ กูฏาคารศาลา ในป่ามหาวัน
เขตเมืองเวสาลี ฯ
ครั้งนั้นแล เจ้าลิจฉวีพระนามว่ามหาลี เสด็จเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค
ถึงที่ประทับ ครั้นแล้วทรงถวายบังคมพระผู้มีพระภาคแล้วประทับนั่ง ณ ที่ควร
ส่วนหนึ่ง เมื่อประทับนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งเรียบร้อยแล้ว ได้ตรัสถามพระผู้มี
พระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระองค์ทรงเห็นท้าวสักกะจอมเทพหรือ
พระพุทธเจ้าข้า ฯ
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ดูกรมหาลี อาตมาเห็นท้าวสักกะจอมเทพ
ถวายพร ฯ
ม. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็ผู้ที่พระองค์ทรงเห็นนั้น จักเป็นรูปเปรียบ
ของท้าวสักกะเป็นแน่ เพราะว่าท้าวสักกะจอมเทพยากที่ใครๆ จะเห็นได้
พระพุทธเจ้าข้า ฯ
เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา เวสาลิยํ วิหรติ
มหาวเน กูฏาคารสาลายํ ฯ✎ ร่าง
ekaṁ samayaṁ bhagavā vesāliyaṁ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṁ.
At one time the Buddha was staying near Vesālī, at the Great Wood, in the hall with the peaked roof.
อถ โข มหลี ๑- ลิจฺฉวี เยน ภควา
เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. สพฺพตฺถ มหาลี ฯ
เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข มหลี ลิจฺฉวี ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho mahāli licchavī yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho mahāli licchavī bhagavantaṁ etadavoca:
Then Mahāli the Licchavi went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him,
ทิฏฺโฐ โว ๑-
ภนฺเต ๒- สกฺโก เทวานมินฺโทติ ฯ✎ ร่าง
“Diṭṭho kho, bhante, bhagavatā sakko devānamindo”ti?
“Sir, have you seen Sakka, lord of gods?”
ทิฏฺโฐ โข เม มหลิ สกฺโก
เทวานมินฺโทติ ฯ✎ ร่าง
“Diṭṭho kho me, mahāli, sakko devānamindo”ti.
“I have, Mahāli.”
โส หิ นูน ภนฺเต สกฺกปฏิรูปโก ภวิสฺสติ✎ ร่าง
“So hi nūna, bhante, sakkapatirūpako bhavissati.
“But surely, sir, you must have seen someone who looked like Sakka.
ทุทฺทโส
หิ ภนฺเต สกฺโก เทวานมินฺโทติ ฯ✎ ร่าง
Duddaso hi, bhante, sakko devānamindo”ti.
For Sakka is hard to see.”