เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 915

เนื้อความทั้งข้อ

[๙๑๕] พระผู้มีพระภาคผู้สุคตศาสดา ครั้นตรัสไวยากรณ์ภาษิตนี้จบลง แล้ว จึงได้ตรัสคาถาประพันธ์ต่อไปอีกว่า เทวดาชั้นดาวดึงส์ กล่าวนรชนผู้เป็นบุคคลเลี้ยงมารดาบิดา มีปรกติประพฤติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ในตระกูล เจรจาอ่อน หวาน กล่าวแต่คำสมานมิตรสหาย ละคำส่อเสียด ประกอบ ในอุบายเป็นเครื่องกำจัดความตระหนี่ มีวาจาสัตย์ ครอบงำ ความโกรธได้ นั้นแลว่า เป็นสัปบุรุษ ดังนี้

sn11.13:14.1 #

อิทมโวจ ฯเปฯ มาตาเปตฺติภรํ ชนฺตุํ✎ ร่าง

Mātāpettibharaṁ jantuṁ,

A child who respects their parents,

sn11.13:14.2 #

กุเล เชฏฺฐาปจายินํ✎ ร่าง

kule jeṭṭhāpacāyinaṁ;

and honors the elders in the family,

sn11.13:14.3 #

สณฺหํ สขิลสมฺภาสํ✎ ร่าง

Saṇhaṁ sakhilasambhāsaṁ,

whose speech is gentle and courteous,

sn11.13:14.4 #

เปสุเณยฺยปฺปหายินํ✎ ร่าง

pesuṇeyyappahāyinaṁ.

and has given up backbiting;

sn11.13:15.1 #

มจฺเฉรวินเย ยุตฺตํ✎ ร่าง

Maccheravinaye yuttaṁ,

who’s committed to getting rid of stinginess,

sn11.13:15.2 #

สจฺจํ โกธาภิภุํ นรํ✎ ร่าง

saccaṁ kodhābhibhuṁ naraṁ;

is truthful, and has mastered anger:

sn11.13:15.3 #

ตํ เว เทวา ตาวตึสา✎ ร่าง

Taṁ ve devā tāvatiṁsā,

the gods of the thirty-three declare

sn11.13:15.4 #

อาหุ สปฺปุริโส อิตีติ ฯ จต✎ ร่าง

āhu sappuriso itī”ti.

them to be a true person.”

sn11.14:0.1 #

ุตฺถํ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 11.14

Linked Discourses 11.14

sn11.14:0.2 #

ทฬ✎ ร่าง

2. Dutiyavagga

Chapter Two

sn11.14:0.3 #

ิทฺทสุตฺตํ✎ ร่าง

Daliddasutta

Poor