เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ข้อ 1

เนื้อความทั้งข้อ

[๑] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้น พระผู้มีพระภาคตรัสเรียกภิกษุ ทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเหล่านั้น ทูลรับพระผู้มีพระภาคว่า พระพุทธ- *เจ้าข้า พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระพุทธดำรัสนี้ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดง ปฏิจจสมุปบาทแก่พวกเธอ พวกเธอจงฟังปฏิจจสมุปบาทนั้น จงใส่ใจให้ดีเถิด เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคแล้ว ฯ [๑] กวฬิงกา- *ราหารหยาบ หรือละเอียด [๑] กวฬิงการาหาร หยาบหรือละเอียด

sn12.1:1.1 #

เอวมฺเม สุตํ🤖 AI จับคู่

Evaṁ me sutaṁ—

So I have heard.

อ้างอิงPTS 2.1 · สยามรัฐ 16.1 · ฉัฏฐสังคายนา 24.1 · พุทธชยันตี 14.2

sn12.1:1.2 #

เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม ฯ🤖 AI จับคู่

ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.

sn12.1:1.3 #

ตตฺร โข ภควา ภิกฺขู อามนฺเตสิ🤖 AI จับคู่

Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

There the Buddha addressed the mendicants,

sn12.1:1.4 #

ภิกฺขโวติ ฯ🤖 AI จับคู่

“bhikkhavo”ti.

“Mendicants!”

sn12.1:1.5 #

—

“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.

“Venerable sir,” they replied.