เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ข้อ 171

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๗๑] เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว พราหมณ์นั้นได้กราบทูล พระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ พระธรรมเทศนาแจ่มแจ้งยิ่งนัก ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ พระธรรมเทศนาแจ่มแจ้งยิ่งนัก ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ เปรียบเหมือนบุคคลหงายของที่คว่ำ เปิดของที่ปิด บอกทางให้แก่คนหลงทาง หรือตามประทีปไว้ในที่มืด ด้วยหวังว่า คนมีจักษุจักเห็นรูปดังนี้ ฉันใด พระองค์ ทรงประกาศธรรมโดยอเนกปริยาย ฉันนั้นเหมือนกัน ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์นี้ ขอถึงท่านพระโคดมกับทั้งพระธรรมและภิกษุสงฆ์ว่าเป็นสรณะ ขอท่านพระโคดมผู้เจริญ จงทรงจำข้าพระองค์ว่าเป็นอุบาสกผู้ถึงสรณะตลอดชีวิต ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฯ

sn12.46:4.1 #

เอวํ วุตฺเต โส พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง

Evaṁ vutte, so brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:

When he said this, the brahmin said to the Buddha,

sn12.46:4.2 #

อภิกฺกนฺตํ โภ โคตม อภิกฺกนฺตํ โภ โคตม ฯเปฯ✎ ร่าง

“abhikkantaṁ, bho gotama, abhikkantaṁ, bho gotama …pe…

“Excellent, worthy Gotama! Excellent! …

sn12.46:4.3 #

อุปาสกํ มํ ภวํ โคตโม ธาเรตุ อชฺชตคฺเค ปาณุเปตํ สรณงฺคตนฺติ ฯ✎ ร่าง

upāsakaṁ maṁ bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.

From this day forth, may the worthy Gotama remember me as a lay follower who has gone for refuge for life.”

sn12.46:4.4 #

ฉฏฺฐํ ฯ✎ ร่าง

Chaṭṭhaṁ.

sn12.47:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 12.47

Linked Discourses 12.47

sn12.47:0.2 #

—

5. Gahapativagga

5. Householders