เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ข้อ 177

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๗๗] เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว โลกายติกพราหมณ์ได้ กราบทูลพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ พระธรรมเทศนาแจ่มแจ้งยิ่ง นัก ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ พระธรรมเทศนาแจ่มแจ้งยิ่งนัก ข้าแต่พระโคดม ผู้เจริญ เปรียบเหมือนบุคคลหงายของที่คว่ำ เปิดของที่ปิด บอกทางให้แก่คน หลงทาง หรือตามประทีปไว้ในที่มืด ด้วยหวังว่า คนมีจักษุจักเห็นรูปดังนี้ ฉันใด พระองค์ทรงประกาศธรรมโดยอเนกปริยาย ฉันนั้นเหมือนกัน ข้าแต่พระองค์ ผู้เจริญ ข้าพระองค์นี้ขอถึงท่านพระโคดมกับทั้งพระธรรมและภิกษุสงฆ์ว่าเป็นสรณะ ขอท่านพระโคดมผู้เจริญ จงทรงจำข้าพระองค์ว่าเป็นอุบาสกผู้ถึงสรณะตลอดชีวิต ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฯ

sn12.48:7.1 #

เอวํ วุตฺเต โลกายติโก พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ เอตทโวจ🤖 AI จับคู่

Evaṁ vutte, lokāyatiko brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:

When he said this, the brahmin cosmologist said to the Buddha,

sn12.48:7.2 #

อภิกฺกนฺตํ โภ โคตม อภิกฺกนฺตํ โภ โคตม ฯเปฯ🤖 AI จับคู่

“abhikkantaṁ, bho gotama …pe…

“Excellent, worthy Gotama! Excellent! …

sn12.48:7.3 #

อชฺชตคฺเค ปาณุเปตํ สรณงฺคตนฺติ ฯ🤖 AI จับคู่

ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.

From this day forth, may the worthy Gotama remember me as a lay follower who has gone for refuge for life.”

sn12.48:7.4 #

อฏฺฐมํ ฯ🤖 AI จับคู่

Aṭṭhamaṁ.