เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ข้อ 202

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๐๒] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อภิกษุเห็นโทษเนืองๆ ในธรรมทั้งหลาย อันเป็นปัจจัยแห่งสังโยชน์อยู่ ตัณหาย่อมดับ เพราะตัณหาดับ อุปาทานจึงดับ เพราะอุปาทานดับ ภพจึงดับ เพราะภพดับ ชาติจึงดับ เพราะชาติดับ ชราและ มรณะ โสกปริเทวทุกขโทมนัสและอุปายาสจึงดับ ความดับแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยประการอย่างนี้ ฯ

sn12.53:3.1 #

สญฺโญชนิเยสุ ภิกฺขเว ธมฺเมสุ อาทีนวานุปสฺสิโน วิหรโต ตณฺหา นิรุชฺฌติ✎ ร่าง

Saṁyojaniyesu, bhikkhave, dhammesu ādīnavānupassino viharato taṇhā nirujjhati.

There are things that tighten the fetters. When you concentrate on the drawbacks of these things, your craving ceases.

sn12.53:3.2 #

ตณฺหานิโรธา อุปาทานนิโรโธ✎ ร่าง

Taṇhānirodhā upādānanirodho;

When craving ceases, grasping ceases.

sn12.53:3.3 #

อุปาทานนิโรธา ภวนิโรโธ✎ ร่าง

upādānanirodhā bhavanirodho;

When grasping ceases, continued existence ceases.

sn12.53:3.4 #

ภวนิโรธา ชาตินิโรโธ✎ ร่าง

bhavanirodhā jātinirodho;

When continued existence ceases, rebirth ceases.

sn12.53:3.5 #

ชาตินิโรธา ชรามรณํ โสกปริเทวทุกฺขโทมนสฺสุปายาสา นิรุชฺฌนฺติ✎ ร่าง

jātinirodhā jarāmaraṇaṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti.

When rebirth ceases, old age and death, sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress cease.

sn12.53:3.6 #

เอวเมตสฺส เกวลสฺส ทุกฺขกฺขนฺธสฺส นิโรโธ โหติ ฯ✎ ร่าง

Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti.

That is how this entire mass of suffering ceases.