‹ กลับ
ปฐมมหารุกขสูตร
เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค · ข้อ 208 · สํ.นิ. ๑๖/๒๓๕๓ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๐๘] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อภิกษุเห็นโทษเนืองๆ ในธรรมทั้งหลาย อันเป็นปัจจัยแห่งอุปาทานอยู่ ตัณหาย่อมดับ เพราะตัณหาดับ อุปาทานจึงดับ เพราะอุปาทานดับ ภพจึงดับ ฯลฯ ความดับแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วย ประการอย่างนี้ ฯ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
sn12.55:3.1 #
อุปาทานิเยสุ ภิกฺขเว ธมฺเมสุ อาทีนวานุปสฺสิโน วิหรโต ตณฺหา นิรุชฺฌติ✎ ร่าง
Upādāniyesu, bhikkhave, dhammesu ādīnavānupassino viharato taṇhā nirujjhati.
There are things that fuel grasping. When you concentrate on the drawbacks of these things, your craving ceases.
อ้างอิงPTS 2.88
sn12.55:3.2 #
ตณฺหานิโรธา อุปาทานนิโรโธ✎ ร่าง
Taṇhānirodhā upādānanirodho;
When craving ceases, grasping ceases.
sn12.55:3.3 #
อุปาทานนิโรธา ภวนิโรโธ ฯเปฯ✎ ร่าง
upādānanirodhā bhavanirodho …pe…
When grasping ceases, continued existence ceases. …
sn12.55:3.4 #
เอวเมตสฺส เกวลสฺส ทุกฺขกฺขนฺธสฺส นิโรโธ โหติ ฯ✎ ร่าง
evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti.
That is how this entire mass of suffering ceases.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน