เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว มหา รุกฺโข✎ ร่าง
Seyyathāpi, bhikkhave, mahārukkho.
Suppose there was a great tree.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 24.79
อถ ปุริโส
อาคจฺเฉยฺย กุทฺทาลปิฏกํ อาทาย✎ ร่าง
Atha puriso āgaccheyya kuddālapiṭakaṁ ādāya.
Then a person comes along with a spade and basket.
โส ตํ รุกฺขํ มูเล ฉินฺเทยฺย
มูเล เฉตฺวา ปลิขเนยฺย ปลิขนิตฺวา มูลานิ อุทฺธเรยฺย อนฺตมโส
อุสีรนาฬิมตฺตานิปิ ฯ✎ ร่าง
So taṁ rukkhaṁ mūle chindeyya, mūlaṁ chinditvā palikhaṇeyya, palikhaṇitvā mūlāni uddhareyya antamaso usīranāḷimattānipi.
They’d cut the tree down at the roots, dig it up, and pull the roots out, down to the fibers and stems.
โส ตํ รุกฺขํ ขณฺฑาขณฺฑิกํ ฉินฺเทยฺย
ขณฺฑาขณฺฑิกํ ฉินฺทิตฺวา ผาเลยฺย ผาเลตฺวา สกลิกํ สกลิกํ
กเรยฺย สกลิกํ สกลิกํ กริตฺวา วาตาตเป วิโสเสยฺย✎ ร่าง
So taṁ rukkhaṁ khaṇḍākhaṇḍikaṁ chindeyya, khaṇḍākhaṇḍikaṁ chinditvā phāleyya, phāletvā sakalikaṁ sakalikaṁ kareyya, sakalikaṁ sakalikaṁ karitvā vātātape visoseyya;
They’d cut the tree apart, cut up the parts, and chop it into splinters. They’d dry the splinters in the wind and sun, burn them with fire, and reduce them to ashes. Then they’d winnow the ashes in a strong wind, or float them away down a swift stream.
วาตาตเป
วิโสเสตฺวา อคฺคินา ฑเหยฺย อคฺคินา ฑเหตฺวา มสึ กเรยฺย มสึ
กริตฺวา มหาวาเต วา โอผุเนยฺย ๑- นทิยา วา สีฆโสตาย
ปวาเหยฺย✎ ร่าง
vātātape visosetvā agginā ḍaheyya, agginā ḍahetvā masiṁ kareyya, masiṁ karitvā mahāvāte vā ophuṇeyya nadiyā vā sīghasotāya pavāheyya.
เอวญฺหิ โส ภิกฺขเว มหา รุกฺโข อุจฺฉินฺนมูโล อสฺส
ตาลาวตฺถุกโต อนภาวงฺคโต ๒- อายตึ อนุปฺปาทธมฺโม✎ ร่าง
Evañhi so, bhikkhave, mahārukkho ucchinnamūlo assa tālāvatthukato anabhāvaṅkato āyatiṁ anuppādadhammo.
In this way the great tree is cut off at the root, made like a palm stump, obliterated, and unable to arise in the future.
เอวเมว
โข ภิกฺขเว อุปาทานิเยสุ ธมฺเมสุ อาทีนวานุปสฺสิโน วิหรโต
ตณฺหา นิรุชฺฌติ✎ ร่าง
Evameva kho, bhikkhave, upādāniyesu dhammesu ādīnavānupassino viharato taṇhā nirujjhati.
In the same way, there are things that fuel grasping. When you concentrate on the drawbacks of these things, your craving ceases.
ตณฺหานิโรธา อุปาทานนิโรโธ✎ ร่าง
Taṇhānirodhā upādānanirodho;
When craving ceases, grasping ceases.
อุปาทานนิโรธา
ภวนิโรโธ ฯเปฯ✎ ร่าง
upādānanirodhā bhavanirodho …pe…
When grasping ceases, continued existence ceases. …
เอวเมตสฺส เกวลสฺส ทุกฺขกฺขนฺธสฺส นิโรโธ
โหตีติ ฯ✎ ร่าง
evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hotī”ti.
That is how this entire mass of suffering ceases.”
—
Saṁyutta Nikāya 12.56
Linked Discourses 12.56
—
6. Dukkhavagga
6. A Tree