เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ข้อ 442

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๔๒] พระผู้มีพระภาค ผู้สุคตศาสดา ครั้นได้ตรัสไวยากรณภาษิตนี้ แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ต่อไปว่า เราผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ได้กล่าวไว้ดังนี้ว่า กระดูกของ บุคคลคนหนึ่งที่สะสมไว้กัปหนึ่ง พึงเป็นกองเท่าภูเขา ก็ภูเขาที่ เรากล่าวนั้น คือ ภูเขาใหญ่ชื่อเวปุลละ อยู่ทิศเหนือของ ภูเขาคิชฌกูฏ ใกล้เมืองราชคฤห์ อันมีภูเขาล้อมรอบ เมื่อใดบุคคลเห็นอริยสัจ คือทุกข์ เหตุเกิดแห่งทุกข์ ความ ล่วงพ้นทุกข์ และอริยมรรคมีองค์ ๘ อันยังสัตว์ให้ถึงความ สงบทุกข์ ด้วยปัญญาอันชอบ เมื่อนั้น เขาท่องเที่ยว ๗ ครั้งเป็นอย่างมาก ก็เป็นผู้ทำที่สุดทุกข์ได้ เพราะสิ้นสัญโญชน์ ทั้งปวง ดังนี้แล ฯ ๑. ติณกัฏฐสูตร ๒. ปฐวีสูตร ๓. อัสสุสูตร ๔. ขีรสูตร ๕. ปัพพตสูตร ๖. สาสปสูตร ๗. สาวก- สูตร ๘. คงคาสูตร ๙. ทัณฑสูตร ๑๐. ปุคคลสูตร ฯ

sn15.10:3.1 #

อิทมโวจ ภควา✎ ร่าง

Idamavoca bhagavā.

That is what the Buddha said.

sn15.10:3.2 #

อิทํ วตฺวาน สุคโต อถาปรํ เอตทโวจ สตฺถา✎ ร่าง

Idaṁ vatvāna sugato athāparaṁ etadavoca satthā:

Then the Holy One, the Teacher, went on to say:

sn15.10:4.1 #

เอกสฺเสเกน กปฺเปน✎ ร่าง

“Ekassekena kappena,

“If the bones of a single individual

sn15.10:4.2 #

ปุคฺคลสฺสฏฺฐิสญฺจโย✎ ร่าง

puggalassaṭṭhisañcayo;

for a single eon were gathered up,

sn15.10:4.3 #

สิยา ปพฺพตสโม ราสิ✎ ร่าง

Siyā pabbatasamo rāsi,

they’d make a pile the size of a mountain:

sn15.10:4.4 #

อิติ วุตฺตํ มเหสินา✎ ร่าง

iti vuttaṁ mahesinā.

so said the great seer.

sn15.10:5.1 #

โส โข ปนายํ อกฺขาโต✎ ร่าง

So kho panāyaṁ akkhāto,

And this is declared to be

sn15.10:5.2 #

เวปุลฺโล ปพฺพโต มหา✎ ร่าง

vepullo pabbato mahā;

as huge as Mount Vepulla,

sn15.10:5.3 #

อุตฺตโร คิชฺฌกูฏสฺส✎ ร่าง

Uttaro gijjhakūṭassa,

higher than the Vulture’s Peak

sn15.10:5.4 #

มคธานํ คิริพฺพเช✎ ร่าง

magadhānaṁ giribbaje.

in the Magadhan mountain range.

sn15.10:6.1 #

ยโต จ อริยสจฺจานิ✎ ร่าง

Yato ca ariyasaccāni,

But then, with right understanding,

sn15.10:6.2 #

สมฺมปฺปญฺญาย ปสฺสติ✎ ร่าง

sammappaññāya passati;

one sees the noble truths—

sn15.10:6.3 #

ทุกฺขํ ทุกฺขสมุปฺปาทํ✎ ร่าง

Dukkhaṁ dukkhasamuppādaṁ,

suffering, suffering’s origin,

sn15.10:6.4 #

ทุกฺขสฺส จ อติกฺกมํ✎ ร่าง

dukkhassa ca atikkamaṁ;

suffering’s transcendence,

sn15.10:6.5 #

อริยญฺจฏฺฐงฺคิกํ มคฺคํ✎ ร่าง

Ariyaṁ caṭṭhaṅgikaṁ maggaṁ,

and the noble eightfold path

sn15.10:6.6 #

ทุกฺขูปสมคามินํ✎ ร่าง

dukkhūpasamagāminaṁ.

that leads to the stilling of suffering.

sn15.10:7.1 #

สตฺตกฺขตฺตุปรมํ✎ ร่าง

Sa sattakkhattuṁparamaṁ,

After roaming on seven times at most,

อ้างอิงPTS 2.186

sn15.10:7.2 #

สนฺธาวิตฺวาน ปุคฺคโล✎ ร่าง

sandhāvitvāna puggalo;

that individual

sn15.10:7.3 #

ทุกฺขสฺสนฺตกโร โหติ✎ ร่าง

Dukkhassantakaro hoti,

makes an end of suffering,

sn15.10:7.4 #

สพฺพสญฺโญชนกฺขยาติ ฯ✎ ร่าง

sabbasaṁyojanakkhayā”ti.

with the ending of all fetters.”

sn15.10:7.5 #

ทสมํ ฯ✎ ร่าง

Dasamaṁ.

sn15.10:7.6 #

ปฐมวคฺโค ปฐโม ฯ✎ ร่าง

Paṭhamo vaggo.

sn15.10:8.0 #

ตสฺส อุทฺทานํ✎ ร่าง

Tassuddānaṁ

sn15.10:8.1 #

ติณกฏฺฐญฺจ ปฐวี✎ ร่าง

Tiṇakaṭṭhañca pathavī,

sn15.10:8.2 #

อสฺสุ ขีรญฺจ ปพฺพตํ✎ ร่าง

assu khīrañca pabbataṁ;

sn15.10:8.3 #

สาสปา สาวโก คงฺคา✎ ร่าง

Sāsapā sāvakā gaṅgā,

sn15.10:8.4 #

ทณฺโฑ จ ปุคฺคเลน จาติ ฯ✎ ร่าง

daṇḍo ca puggalena cāti.

sn15.11:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 15.11

Linked Discourses 15.11

sn15.11:0.2 #

ทุติยวคฺโค✎ ร่าง

2. Dutiyavagga

Chapter Two

sn15.11:0.3 #

ทุติโย✎ ร่าง

Duggatasutta

In a Sorry State