เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ข้อ 699

เนื้อความทั้งข้อ

[๖๙๙] พระผู้มีพระภาคผู้สุคตศาสดา ครั้นได้ตรัสไวยากรณภาษิตนี้แล้ว จึงได้ตรัสคาถาประพันธ์ต่อไปว่า บุคคลปรารภความเพียรอันย่อหย่อน ปรารภความเพียรด้วย กำลังน้อย ไม่พึงบรรลุพระนิพพานอันเป็นเครื่องปลดเปลื้อง กิเลสทั้งปวงได้ แต่ภิกษุหนุ่มรูปนี้ เป็นอุดมบุรุษ ชำนะมาร ทั้งพาหนะได้แล้ว ย่อมทรงไว้ซึ่งอัตภาพมีในที่สุด ดังนี้ ฯ

sn21.4:4.1 #

อิทมโวจ ภควา✎ ร่าง

Idamavoca bhagavā.

That is what the Buddha said.

sn21.4:4.2 #

อิทํ วตฺวาน สุคโต อถาปรํ เอตทโวจ สตฺถา✎ ร่าง

Idaṁ vatvāna sugato athāparaṁ etadavoca satthā:

Then the Holy One, the Teacher, went on to say:

sn21.4:5.1 #

นยิทํ สิถิลมารพฺภ✎ ร่าง

“Nayidaṁ sithilamārabbha,

“Not by being slack,

sn21.4:5.2 #

นยิทํ อปฺปถามสา✎ ร่าง

nayidaṁ appena thāmasā;

or with little strength

sn21.4:5.3 #

นิพฺพานํ อธิคนฺตพฺพํ✎ ร่าง

Nibbānaṁ adhigantabbaṁ,

may this be realized—extinguishment,

sn21.4:5.4 #

สพฺพคนฺถปฺปโมจนํ✎ ร่าง

sabbadukkhappamocanaṁ.

the release from all suffering.

sn21.4:6.1 #

อยํ จ ทหโร ภิกฺขุ✎ ร่าง

Ayañca daharo bhikkhu,

This young monk,

sn21.4:6.2 #

อยมุตฺตมโปริโส✎ ร่าง

ayamuttamapuriso;

this best of men,

sn21.4:6.3 #

ธาเรติ อนฺติมํ เทหํ✎ ร่าง

Dhāreti antimaṁ dehaṁ,

bears his final body,

sn21.4:6.4 #

เชตฺวา มารํ สวาหนนฺติ ๓- ฯ✎ ร่าง

jetvā māraṁ savāhinin”ti.

having vanquished Māra with his legions.”

sn21.4:6.5 #

จตุตฺถํ ฯ✎ ร่าง

Catutthaṁ.