เนื้อความทั้งข้อ
[๑๗๒] ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาค เสด็จเที่ยวจาริกไปโดยลำดับ เสด็จถึงป่าปาลิ-
*เลยยกะ. ข่าวว่า พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ โคนไม้รังอันเจริญ ในป่าปาลิเลยยกะนั้น.
ครั้งนั้นแล ภิกษุมากรูปด้วยกัน ได้เข้าไปหาท่านพระอานนท์ถึงที่อยู่ ครั้นแล้วต่างก็สนทนา
ปราศรัยกับท่านพระอานนท์ ครั้นผ่านการปราศรัย พอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว นั่ง ณ ที่ควร
ส่วนข้างหนึ่ง. ครั้นแล้ว ได้พากันกล่าวกะท่านพระอานนท์ว่า ท่านอานนท์ นานแล้ว ที่พวก
ผมได้สดับธรรมีกถาเฉพาะพระพักตร์พระผู้มีพระภาค ท่านอานนท์ พวกผมปรารถนาที่จะสดับธรรมี-
*กถาเฉพาะพระพักตร์พระผู้มีพระภาค. ลำดับนั้นแล ท่านพระอานนท์พร้อมกับภิกษุเหล่านั้น
พากันเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ณ โคนไม้รังอันเจริญ ในป่าปาลิเลยยกะ ครั้นแล้ว
ต่างถวายบังคมพระผู้มีพระภาคแล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง. ครั้นแล้ว พระผู้มีพระภาคทรง
ยังภิกษุเหล่านั้น ให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงด้วยธรรมีกถา.
อถ โข ภควา อนุปุพฺเพน จาริกํ จรมาโน เยน
ปาลิเลยฺยกํ ๓- ตทวสริ ฯ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā anupubbena cārikaṁ caramāno yena pālileyyakaṁ tadavasari.
Then the Buddha, traveling stage by stage, arrived at Pārileyyaka,
อ้างอิงสยามรัฐ 17.116
ตตฺร สุทํ ภควา ปาลิเลยฺยเก วิหรติ
ภทฺทสาลมูเล ฯ✎ ร่าง
Tatra sudaṁ bhagavā pālileyyake viharati bhaddasālamūle.
where he stayed at the root of a sacred sal tree.
อถ โข สมฺพหุลา ภิกฺขู เยนายสฺมา อานนฺโท
เตนุปสงฺกมึสุ อุปสงฺกมิตฺวา อายสฺมตา อานนฺเทน สทฺธึ สมฺโมทึสุ✎ ร่าง
Atha kho sambahulā bhikkhū yenāyasmā ānando tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā āyasmatā ānandena saddhiṁ sammodiṁsu.
Then several mendicants went up to Venerable Ānanda and exchanged greetings with him.
สมฺโมทนียํ กถํ สาราณียํ วีติสาเรตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทึสุ ฯ เอกมนฺตํ
นิสินฺนา โข เต ภิกฺขู อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ เอตทโวจุํ✎ ร่าง
Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū āyasmantaṁ ānandaṁ etadavocuṁ:
When the greetings and polite conversation were over, they sat down to one side and said to him,
จิรสฺสุตา ๔-@เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. เอสาวุโส ฯ ๒ ยุ. ปกฺกามิ ฯ ๓ สี. ปาริเลยฺยกํ ฯ@๔ ม. จิรสฺสํ สุตา ฯ
โข โน อาวุโส อานนฺท ภควโต สมฺมุขา ธมฺมี กถา✎ ร่าง
“cirassutā kho no, āvuso ānanda, bhagavato sammukhā dhammī kathā;
“Reverend, it’s been a long time since we’ve heard a Dhamma talk from the Buddha.
อิจฺฉาม
มยํ อาวุโส อานนฺท ภควโต สมฺมุขา ธมฺมึ กถํ โสตุนฺติ ฯ✎ ร่าง
icchāma mayaṁ, āvuso ānanda, bhagavato sammukhā dhammiṁ kathaṁ sotun”ti.
We wish to hear a Dhamma talk from the Buddha.”
อถ
โข อายสฺมา อานนฺโท เตหิ ภิกฺขูหิ สทฺธึ เยน ปาลิเลยฺยกํ
ภทฺทสาลมูลํ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ
อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā ānando tehi bhikkhūhi saddhiṁ yena pālileyyakaṁ bhaddasālamūlaṁ yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.
Then Venerable Ānanda together with those mendicants went to Pārileyyaka to see the Buddha. They bowed and sat down to one side,
อ้างอิงPTS 3.96
เอกมนฺตํ นิสินฺเน โข เต ภิกฺขู
ภควา ธมฺมิยา กถาย สนฺทสฺเสสิ สมาทเปสิ สมุตฺเตเชสิ สมฺปหํเสสิ ฯ✎ ร่าง
Ekamantaṁ nisinne kho te bhikkhū bhagavā dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṁsesi.
and the Buddha educated, encouraged, fired up, and inspired them with a Dhamma talk.