‹ กลับ
ทุกขสูตร
เล่ม ๑๗ — สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค · ข้อ 280 · สํ.ข. ๑๗/๓๔๙๔ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๘๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ทุกข์เป็นไฉน? คำว่า ทุกข์นั้น ควรจะกล่าวว่า อุปาทาน- *ขันธ์ ๕. อุปาทานขันธ์ ๕ เป็นไฉน? คือ อุปาทานขันธ์คือรูป ๑ อุปาทานขันธ์คือเวทนา ๑ อุปาทานขันธ์คือสัญญา ๑ อุปาทานขันธ์คือสังขาร ๑ อุปาทานขันธ์คือวิญญาณ ๑. ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย นี้เรียกว่า ทุกข์.
เทียบรายประโยค (5 ประโยค)
sn22.104:1.4 #
กตมญฺจ ภิกฺขเว ทุกฺขํ ฯ✎ ร่าง
Katamañca, bhikkhave, dukkhaṁ?
And what is suffering?
sn22.104:1.5 #
ปญฺจุปาทานกฺขนฺธาติสฺส วจนียํ ฯ✎ ร่าง
Pañcupādānakkhandhātissa vacanīyaṁ.
It should be said: the five grasping aggregates.
sn22.104:1.6 #
กตเม ปญฺจ ฯ✎ ร่าง
Katame pañca?
What five?
sn22.104:1.7 #
เสยฺยถีทํ ฯ รูปูปาทานกฺขนฺโธ ฯเปฯ วิญฺญาณูปาทานกฺขนฺโธ ฯ✎ ร่าง
Seyyathidaṁ—rūpupādānakkhandho …pe… viññāṇupādānakkhandho.
That is, the grasping aggregates of form, feeling, perception, choices, and consciousness.
sn22.104:1.8 #
อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว ทุกฺขํ ฯ✎ ร่าง
Idaṁ vuccati, bhikkhave, dukkhaṁ.
This is called suffering.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๗ — สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน