เนื้อความทั้งข้อ
[๔๒] พระนครสาวัตถี. ณ ที่นั้นแล ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย รูปไม่เที่ยง สิ่งใดไม่เที่ยง
สิ่งนั้นเป็นทุกข์ สิ่งใดเป็นทุกข์ สิ่งนั้นเป็นอนัตตา สิ่งใดเป็นอนัตตา สิ่งนั้นไม่ใช่ของเรา ไม่
เป็นเรา ไม่ใช่ตัวตนของเรา ข้อนี้ อริยสาวก พึงเห็นด้วยปัญญาอันชอบ ตามความเป็นจริง
อย่างนี้ เวทนาไม่เที่ยง ฯลฯ สัญญาไม่เที่ยง ฯลฯ สังขารไม่เที่ยง ฯลฯ วิญญาณไม่เที่ยง สิ่งใดไม่
เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์ สิ่งใดเป็นทุกข์ สิ่งนั้นเป็นอนัตตา สิ่งใดเป็นอนัตตา สิ่งนั้นไม่ใช่ของ
เรา ไม่เป็นเรา ไม่ใช่ตัวตนของเรา ข้อนี้อริยสาวก พึงเห็นด้วยปัญญาอันชอบ ตามความเป็น
จริงอย่างนี้ อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ฯลฯ ย่อมรู้ชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์
อยู่จบแล้ว กิจที่ควรทำ ทำเสร็จแล้ว กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี.
—
2. Aniccavagga
2. Impermanence
—
Yadaniccasutta
That Which is Impermanent
สาวตฺถิยํ ฯ ตตฺร โข ฯ✎ ร่าง
Sāvatthinidānaṁ.
At Sāvatthī.
อ้างอิงPTS 3.22 · ฉัฏฐสังคายนา 25.22 · พุทธชยันตี 15.40
รูปํ ภิกฺขเว อนิจฺจํ✎ ร่าง
“Rūpaṁ, bhikkhave, aniccaṁ.
“Mendicants, form is impermanent.
ยทนิจฺจํ
ตํ ทุกฺขํ✎ ร่าง
Yadaniccaṁ taṁ dukkhaṁ;
What’s impermanent is suffering.
ยํ ทุกฺขํ ตทนตฺตา✎ ร่าง
yaṁ dukkhaṁ tadanattā;
What’s suffering is not-self.
ยทนตฺตา ตํ เนตํ มม เนโสหมสฺมิ
น เมโส อตฺตาติ เอวเมตํ ยถาภูตํ สมฺมปฺปญฺญาย ทฏฺฐพฺพํ ฯ✎ ร่าง
yadanattā taṁ ‘netaṁ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya daṭṭhabbaṁ.
And what’s not-self should be truly seen with right understanding like this: ‘This is not mine, I am not this, this is not my self.’
เวทนา อนิจฺจา✎ ร่าง
Vedanā aniccā.
Feeling is impermanent …
ยทนิจฺจํ ตํ ทุกฺขํ✎ ร่าง
Yadaniccaṁ taṁ dukkhaṁ;
ยํ ทุกฺขํ ตทนตฺตา✎ ร่าง
yaṁ dukkhaṁ tadanattā;
ยทนตฺตา
ตํ เนตํ มม เนโสหมสฺมิ น เมโส อตฺตาติ เอวเมตํ ยถาภูตํ
สมฺมปฺปญฺญาย ทฏฺฐพฺพํ ฯ✎ ร่าง
yadanattā taṁ ‘netaṁ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya daṭṭhabbaṁ.
สญฺญา อนิจฺจา ฯเปฯ✎ ร่าง
Saññā aniccā …pe…
Perception is impermanent …
สงฺขารา
อนิจฺจา ฯเปฯ✎ ร่าง
saṅkhārā aniccā …
Choices are impermanent …
วิญฺญาณํ อนิจฺจํ✎ ร่าง
viññāṇaṁ aniccaṁ.
Consciousness is impermanent.
ยทนิจฺจํ ตํ ทุกฺขํ✎ ร่าง
Yadaniccaṁ taṁ dukkhaṁ;
What’s impermanent is suffering.
ยํ ทุกฺขํ
ตทนตฺตา✎ ร่าง
yaṁ dukkhaṁ tadanattā;
What’s suffering is not-self.
ยทนตฺตา ตํ เนตํ มม เนโสหมสฺมิ น เมโส อตฺตาติ
เอวเมตํ ยถาภูตํ สมฺมปฺปญฺญาย ทฏฺฐพฺพํ ฯ✎ ร่าง
yadanattā taṁ ‘netaṁ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya daṭṭhabbaṁ.
And what’s not-self should be truly seen with right understanding like this: ‘This is not mine, I am not this, this is not my self.’
เอวํ ปสฺสํ ฯเปฯ✎ ร่าง
Evaṁ passaṁ …pe…
Seeing this …
นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ ฯ✎ ร่าง
nāparaṁ itthattāyā’ti pajānātī”ti.
They understand: ‘… there is nothing further for this place.’”
—
Saṁyutta Nikāya 22.16
Linked Discourses 22.16