ตํ กึ มญฺญถ ภิกฺขเว✎ ร่าง
“Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave,
What do you think, mendicants?
รูปํ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ วาติ ฯ✎ ร่าง
rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
Is form permanent or impermanent?”
อนิจฺจํ ภนฺเต ฯเปฯ✎ ร่าง
“Aniccaṁ, bhante” …pe…
“Impermanent, sir.” …
วิปริณามธมฺมํ อปิ นุ ตํ อนุปาทาย
เอวํ ทิฏฺฐิ อุปฺปชฺเชยฺย✎ ร่าง
vipariṇāmadhammaṁ, api nu taṁ anupādāya evaṁ diṭṭhi uppajjeyya:
“But by not grasping what’s impermanent, suffering, and perishable, would the view arise:
เนว โหติ น น โหติ ตถาคโต
ปรมฺมรณาติ ฯ✎ ร่าง
‘neva hoti, na na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’”ti?
‘A realized one neither still exists nor no longer exists after death’?”
โน เหตํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“No hetaṁ, bhante”.
“No, sir.”
ยมฺปิทํ ทิฏฺฐํ สุตํ มุตํ
วิญฺญาตํ ปตฺตํ ปริเยสิตํ อนุวิจริตํ มนสา ตํปิ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ
วาติ ฯ✎ ร่าง
“Yampidaṁ diṭṭhaṁ sutaṁ mutaṁ viññātaṁ pattaṁ pariyesitaṁ anuvicaritaṁ manasā tampi niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“That which is seen, heard, thought, known, attained, sought, and explored by the mind: is that permanent or impermanent?”
อนิจฺจํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“Aniccaṁ, bhante”.
“Impermanent, sir.”
ยํ ปนานิจฺจํ ทุกฺขํ วา ตํ สุขํ
วาติ ฯ✎ ร่าง
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
“But if it’s impermanent, is it suffering or happiness?”
ทุกฺขํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Suffering, sir.”
ยํ ปนานิจฺจํ ทุกฺขํ วิปริณามธมฺมํ อปิ
นุ ตํ อนุปาทาย เอวํ ทิฏฺฐิ อุปฺปชฺเชยฺย✎ ร่าง
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, api nu taṁ anupādāya evaṁ diṭṭhi uppajjeyya:
“But by not grasping what’s impermanent, suffering, and perishable, would the view arise:
เนว โหติ น น
โหติ ตถาคโต ปรมฺมรณาติ ฯ✎ ร่าง
‘neva hoti, na na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’”ti?
‘A realized one neither still exists nor no longer exists after death’?”
โน เหตํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“No hetaṁ, bhante”.
“No, sir.”
ยโต จ โข ภิกฺขเว อริยสาวกสฺส อิเมสุ ฉสุ ฐาเนสุ กงฺขา
ปหีนา โหติ ทุกฺเขปิสฺส กงฺขา ปหีนา โหติ ทุกฺขสมุทเยปิสฺส
กงฺขา ปหีนา โหติ ฯเปฯ✎ ร่าง
“Yato kho, bhikkhave, ariyasāvakassa imesu ca ṭhānesu kaṅkhā pahīnā hoti, dukkhepissa kaṅkhā pahīnā hoti, dukkhasamudayepissa kaṅkhā pahīnā hoti, dukkhanirodhepissa kaṅkhā pahīnā hoti, dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāyapissa kaṅkhā pahīnā hoti—
“When a noble disciple has given up doubt regarding these six grounds, and has given up doubt in suffering, its origin, its cessation, and the practice that leads to its cessation,
อ้างอิงPTS 3.217
นิยโต สมฺโพธิปรายโนติ✎ ร่าง
ayaṁ vuccati, bhikkhave, ariyasāvako sotāpanno avinipātadhammo niyato sambodhiparāyano”ti.
they’re called a noble disciple who is a stream-enterer, not liable to be reborn in the underworld, assured, destined for awakening.”
โสตาปตฺติวคฺโค ฯ✎ ร่าง
Sotāpattivaggo.
อฏฺฐารสเวยฺยากรณํ นิฏฺฐิตํ✎ ร่าง
Aṭṭhārasaveyyākaraṇaṁ niṭṭhitaṁ.
—
Vātaṁ etaṁ mama,
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 25.206
ทิฏฺฐ✎ ร่าง
mahādiṭṭhena aṭṭhamaṁ.
ิ✎ ร่าง
Anantavā ca taṁ jīvaṁ taṁ sarīranti,
—
Aññaṁ jīvaṁ aññaṁ sarīranti ca.
—
Hoti tathāgato paraṁ maraṇāti,
—
Na hoti tathāgato paraṁ maraṇāti;
—
Neva hoti na na hoti tathāgato paraṁ maraṇāti.
สํยุตฺเต✎ ร่าง
Saṁyutta Nikāya 24.19
Linked Discourses 24.19
ทุติยเปยฺย✎ ร่าง
2. Dutiyagamanavagga
2. The Second Round
าโล ทุติโย✎ ร่าง
Vātasutta
Winds