เล่ม ๑๘ — สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค ข้อ 137

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๓๗] สติหลงไปเพราะเห็นรูป บุคคลเมื่อใส่ใจถึงรูปเป็นนิมิต ที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์ นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีรูปเป็นแดนเกิดเป็นอเนกทวีขึ้น และ มีจิตอันอภิชฌาและวิหิงสาเข้าไปกระทบ เมื่อบุคคลสั่งสม ทุกข์อยู่อย่างนี้ เรากล่าวว่าไกลนิพพาน ฯลฯ

sn35.95:37.2 #

รูปํ ทิสฺวา สติ มุฏฺฐา ปิยํ นิมิตฺตํ มนสิกโรโต✎ ร่าง

Piyaṁ nimittaṁ manasi karoto;

sn35.95:37.3 #

สารตฺตจิตฺโต เวเทติ✎ ร่าง

Sārattacitto vedeti,

sn35.95:37.4 #

ตญฺจ อชฺโฌสา ติฏฺฐติ ฯ✎ ร่าง

Tañca ajjhosa tiṭṭhati.

sn35.95:38.1 #

ตสฺส วฑฺฒนฺติ เวทนา✎ ร่าง

Tassa vaḍḍhanti vedanā,

sn35.95:38.2 #

อเนกา รูปสมฺภวา✎ ร่าง

anekā rūpasambhavā;

sn35.95:38.3 #

อภิชฺฌา จ วิเหสา จ✎ ร่าง

Abhijjhā ca vihesā ca,

sn35.95:38.4 #

จิตฺตมสฺสูปหญฺญติ✎ ร่าง

cittamassūpahaññati;

sn35.95:38.5 #

เอวํ อาจินโต ทุกฺขํ✎ ร่าง

Evaṁ ācinato dukkhaṁ,

sn35.95:38.6 #

อารา นิพฺพาน วุจฺจติ ฯ✎ ร่าง

ārā nibbāna vuccati.

sn35.95:38.7 #

เปฯ✎ ร่าง

…pe…

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน