กถญฺจาวุโส โภชเน มตฺตญฺญู โหติ ฯ✎ ร่าง
Kathañcāvuso, bhojane mattaññū hoti?
And how does someone eat in moderation?
อ้างอิงสยามรัฐ 18.132
อิธาวุโส
ภิกฺขุ ปฏิสงฺขา โยนิโส อาหารํ อาหาเรติ✎ ร่าง
Idhāvuso, bhikkhu paṭisaṅkhā yoniso āhāraṁ āhāreti:
It’s when a mendicant reflects rationally on the food that they eat:
เนว ทวาย น มทาย
น มณฺฑนาย น วิภูสนาย ยาวเทว อิมสฺส กายสฺส ฐิติยา
ยาปนาย วิหึสุปรติยา พฺรหฺมจริยานุคฺคหาย อิติ ปุราณญฺจ เวทนํ
ปฏิหงฺขามิ นวญฺจ เวทนํ น อุปฺปาเทสฺสามิ ยาตฺรา จ เม
ภวิสฺสติ อนวชฺชตา จ ผาสุวิหาโร จาติ ฯ✎ ร่าง
‘neva davāya, na madāya, na maṇḍanāya, na vibhūsanāya, yāvadeva imassa kāyassa ṭhitiyā yāpanāya, vihiṁsūparatiyā, brahmacariyānuggahāya. Iti purāṇañca vedanaṁ paṭihaṅkhāmi, navañca vedanaṁ na uppādessāmi, yātrā ca me bhavissati, anavajjatā ca phāsuvihāro cā’ti.
‘Not for fun, indulgence, adornment, or decoration, but only to sustain this body, to avoid harm, and to support spiritual practice. In this way, I shall put an end to old discomfort and not give rise to new discomfort, and I will have the means to keep going, blamelessness, and a comfortable abiding.’
เอวํ โข อาวุโส
โภชเน มตฺตญฺญู โหติ ฯ✎ ร่าง
Evaṁ kho, āvuso, bhojane mattaññū hoti.
That’s how someone eats in moderation.