เล่ม ๑๘ — สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค ข้อ 311

เนื้อความทั้งข้อ

[๓๑๑] ครั้งนั้นแล บุรุษนั้นกลัวอสรพิษทั้ง ๔ จำพวก และกลัว เพชฌฆาตผู้เป็นข้าศึกทั้ง ๕ คนนั้น จึงหนีไปในที่อื่น ชนทั้งหลายพึงกล่าวกะเขา อย่างนี้ว่า ดูกรท่าน มีเพชฌฆาตคนที่ ๖ ซึ่งเที่ยวไปในอากาศ เงื้อดาบติดตาม มาข้างหลังท่าน พบท่านในที่ใด ก็จะตัดศีรษะของท่านเสียในที่นั้น กิจใดที่ท่าน ควรทำ ก็จงทำกิจนั้นเสีย ฯ

sn35.238:3.1 #

อถ โข โส ภิกฺขเว ปุริโส ภีโต จตุนฺนํ อาสีวิสานํ อุคฺคเตชานํ โฆรวิสานํ ภีโต ปญฺจนฺนํ วธกานํ ปจฺจตฺถิกานํ เยน @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. วุฏฺฐาเปตพฺพา ฯ ๒ ม. สํเวเสตพฺพา ฯ ๓ ยุ. นิคจฺฉิสฺสติ ฯ@๔ ยุ. เอวํสทฺโท นตฺถิ ฯ ๕ ม. โข ฯ วา เตน วา ปลาเยถ✎ ร่าง

Atha kho so, bhikkhave, puriso bhīto catunnaṁ āsīvisānaṁ uggatejānaṁ ghoravisānaṁ, bhīto pañcannaṁ vadhakānaṁ paccatthikānaṁ yena vā tena vā palāyetha.

Then that man, terrified of those four venomous vipers and those five deadly enemies, would flee this way or that.

อ้างอิงสยามรัฐ 18.217 · ฉัฏฐสังคายนา 26.177

sn35.238:3.2 #

ตเมนํ เอวํ วเทยฺยุํ✎ ร่าง

Tamenaṁ evaṁ vadeyyuṁ:

They’d say to him,

sn35.238:3.3 #

อยนฺเต อมฺโภ ปุริส ฉฏฺโฐ อนฺตรจโร วธโก อุกฺขิตฺตาสิโก ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต อนุพนฺโธ ยตฺเถว นํ ปสฺสิสฺสามิ ตตฺเถว สิโร ปาเตสฺสามีติ ฯ✎ ร่าง

‘ayaṁ te, ambho purisa, chaṭṭho antaracaro vadhako ukkhittāsiko piṭṭhito piṭṭhito anubandho yattheva naṁ passissāmi tattheva siro pātessāmīti.

‘My man, there’s a sixth hidden killer chasing you with a drawn sword, thinking: “When I catch sight of him, I’ll chop off his head right there!”

sn35.238:3.4 #

ยํ เต อมฺโภ ปุริส กรณียํ ตํ กโรหีติ ฯ✎ ร่าง

Yaṁ te, ambho purisa, karaṇīyaṁ taṁ karohī’ti.

So then, my man, do what has to be done.’