เนื้อความทั้งข้อ
[๔๒๖] ดูกรภิกษุทั้งหลาย กามคุณ ๕ เหล่านี้ ฯลฯ (เหมือนข้อ ๔๑๓
ถึงข้อ ๔๒๔) ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ข้อที่ปริพาชกอัญญเดียรถีย์พึงกล่าวอย่างนี้ว่า
พระสมณโคดมกล่าวสัญญาเวทยิตนิโรธสมาบัติ และย่อมบัญญัตินิโรธนั้นไว้ใน
ความสุข ข้อนี้นั้นเพราะเหตุไร ข้อนี้นั้นเป็นอย่างไร ข้อนั้นเป็นฐานะที่จะมีได้
พวกปริพาชกอัญญเดียรถีย์ผู้มีวาทะอย่างนี้ พวกเธอพึงค้านอย่างนี้ว่า ดูกรผู้มีอายุ
ทั้งหลาย พระผู้มีพระภาคไม่ได้ทรงหมายเอาสุขเวทนาบัญญัตินิโรธนั้นไว้ในความ
สุข บุคคลย่อมได้สุขในฐานะใดๆ พระตถาคตย่อมทรงบัญญัติฐานะนั้นๆ อัน
เป็นสุขไว้ในความสุขทุกแห่ง ดังนี้ ฯ
๑. รโหคตสูตร ๒. วาตสูตรที่ ๑ ๓. วาตสูตรที่ ๒ ๔. นิวาสสูตร
๕. อานันทสูตรที่ ๑ ๖. อานันทสูตรที่ ๒ ๗. สัมพหุลสูตรที่ ๑ ๘. สัมพหุล
สูตรที่ ๒ ๙. ปัญจกังคสูตร ๑๐. ภิกขุสูตร ฯ
ปญฺจิเม ภิกฺขเว กามคุณา ฯเปฯ✎ ร่าง
Pañcime, bhikkhave, kāmaguṇā …pe…
There are these five kinds of sensual stimulation. …
อ้างอิงสยามรัฐ 18.284 · พุทธชยันตี 16.434
ฐานํ โข ปเนตํ ภิกฺขเว
วิชฺชติ ยํ อญฺญติตฺถิยา ปริพฺพาชกา เอวํ วเทยฺยุํ✎ ร่าง
ṭhānaṁ kho panetaṁ, bhikkhave, vijjati yaṁ aññatitthiyā paribbājakā evaṁ vadeyyuṁ:
It’s possible that wanderers of other religions might say:
สญฺญาเวทยิตนิโรธํ
@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ยมฺหิ สุขํ ฯ เอวมุปริปิ ฯ
สมโณ โคตโม อาห ตญฺจ สุขสฺมึ ปญฺญเปติ✎ ร่าง
‘saññāvedayitanirodhaṁ samaṇo gotamo āha, tañca sukhasmiṁ paññapeti.
‘The ascetic Gotama spoke of the cessation of perception and feeling, and he includes it in happiness.
ตยิทํ กึสุ
ตยิทํ กถํสูติ ฯ✎ ร่าง
Tayidaṁ kiṁsu, tayidaṁ kathaṁsū’ti?
What’s up with that?’
เอวํวาทิโน ภิกฺขเว อญฺญติตฺถิยา ปริพฺพาชกา
เอวมสฺสุ วจนียา✎ ร่าง
Evaṁvādino, bhikkhave, aññatitthiyā paribbājakā evamassu vacanīyā:
Mendicants, when wanderers of other religions say this, you should say to them:
น โข อาวุโส ภควา สุขญฺเญว เวทนํ
สนฺธาย สุขสฺมึ ปญฺญเปติ✎ ร่าง
‘na kho, āvuso, bhagavā sukhaññeva vedanaṁ sandhāya sukhasmiṁ paññapeti.
‘Reverends, when the Buddha describes what’s included in happiness, he’s not just referring to pleasant feeling.
ยตฺถ ยตฺถ อาวุโส สุขํ อุปลพฺภติ
ยหึ ยหึ ตํ ตํ ตถาคโต สุขสฺมึ ปญฺญเปตีติ ฯ✎ ร่าง
Yattha yattha, āvuso, sukhaṁ upalabbhati yahiṁ yahiṁ, taṁ taṁ tathāgato sukhasmiṁ paññapetī’”ti.
The Realized One describes pleasure as included in happiness wherever it is found, and in whatever context.’”
รโหคตวคฺโค ทุติโย ฯ✎ ร่าง
Rahogatavaggo dutiyo.
ตสฺสุทฺทานํ✎ ร่าง
Tassuddānaṁ
รโหคตา ๑- เทฺว วาตา จ นิวาสา เทฺว อา✎ ร่าง
Rahogataṁ dve ākāsaṁ,
นนฺทกา✎ ร่าง
agāraṁ dve ca ānandā;
สมฺพหุลา จ เทฺว วุตฺตา✎ ร่าง
Sambahulā duve vuttā,
ปญฺจกงฺโค จ ภิกฺขุนาติ ฯ✎ ร่าง
pañcakaṅgo ca bhikkhunāti.
—
Saṁyutta Nikāya 36.21
Linked Discourses 36.21
อฏฺฐสตปริยายวคฺโค✎ ร่าง
3. Aṭṭhasatapariyāyavagga
3. The Explanation of the Hundred and Eight
ตติโย✎ ร่าง
Sīvakasutta
With Sīvaka