เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๕๕๓] ครั้งนั้นแล จิตตคฤหบดีชื่นชมอนุโมทนาภาษิตของท่านพระอิสิ-
*ทัตตะแล้ว ได้อังคาสภิกษุผู้เถระทั้งหลายให้อิ่มหนำสำราญ ด้วยขาทนียะ-
*โภชนียาหารอันประณีต ด้วยมือของตน ครั้งนั้นแล ภิกษุผู้เถระทั้งหลายฉัน
เสร็จแล้ว ลดมือจากบาตร ลุกขึ้นจากอาสนะกลับไป ลำดับนั้นแล พระเถระ
ผู้เป็นประธานได้ให้โอกาสท่านพระอิสิทัตตะว่า ดีแล้ว ท่านอิสิทัตตะ ปัญหา
ข้อนั้นแจ่มแจ้งแก่ท่าน มิได้แจ่มแจ้งแก่ผม ต่อไป ถ้าปัญหาเช่นนี้พึงมีมาแม้
โดยประการอื่นในกาลใด ท่านนั่นแหละพึงกล่าวตอบปัญหาเช่นนั้นในกาลนั้น
ครั้งนั้นแล ท่านอิสิทัตตะได้เก็บเสนาสนะ ถือเอาบาตรและจีวร เดินทางออกจาก
ราวป่าชื่อมัจฉิกาสณฑ์ไม่ได้กลับมาอีก เหมือนกับภิกษุรูปอื่นที่ได้ออกเดินทาง
จากไป ฯ
▴ ย่อ
อถ โข จิตฺโต คหปติ อายสฺมโต อิสิทตฺตสฺส ภาสิตํ
อภินนฺทิตฺวา อนุโมทิตฺวา เถเร ภิกฺขู ปณีเตน ขาทนีเยน โภชนีเยน
สหตฺถา สนฺตปฺเปสิ สมฺปวาเรสิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho citto gahapati āyasmato isidattassa bhāsitaṁ abhinanditvā anumoditvā there bhikkhū paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappesi sampavāresi.
Then Citta, having approved and agreed with what Isidatta said, served and satisfied the senior mendicants with his own hands with delicious fresh and cooked foods.
อ้างอิง สยามรัฐ 18.356
อถ โข เถรา ภิกฺขู ภุตฺตาวิโน
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. สุวินีโต ฯ ๒ ยุ. โสติ นตฺถิ ฯ
โอนีตปตฺตปาณิโน อุฏฺฐายาสนา ปกฺกมึสุ ฯ✎ ร่าง
Atha kho therā bhikkhū bhuttāvino onītapattapāṇino uṭṭhāyāsanā pakkamiṁsu.
When the senior mendicants had eaten and washed their hands and bowls, they rose from their seats and left.
อถ โข อายสฺมา
เถโร อายสฺมนฺตํ อิสิทตฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā thero āyasmantaṁ isidattaṁ etadavoca:
Then the senior venerable said to Venerable Isidatta,
สาธุ โข ตฺวํ ๑- อาวุโส
อิสิทตฺต เอโส ปโญฺห ปฏิภาสิ✎ ร่าง
“sādhu kho taṁ, āvuso isidatta, eso pañho paṭibhāsi.
“Isidatta, it’s good that you felt inspired to answer that question, because I didn’t.
เนโส ปโญฺห มมํ ปฏิภาสิ✎ ร่าง
Neso pañho maṁ paṭibhāsi.
เตนหาวุโส อิสิทตฺต ยทา อญฺญถาปิ ๒- เอวรูโป ปโญฺห อาคจฺเฉยฺย
ตญฺเญเวตฺถ ปฏิภาเสยฺยาสีติ ๓- ฯ✎ ร่าง
Tenahāvuso isidatta, yadā aññathāpi evarūpo pañho āgaccheyya, taññevettha paṭibhāseyyā”ti.
So when a similar question comes up, you should also answer it as you feel inspired.”
อถ โข อายสฺมา อิสิทตฺโต
เสนาสนํ สํสาเมตฺวา ปตฺตจีวรมาทาย มจฺฉิกาสณฺฑมฺหา ปกฺกามิ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā isidatto senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya macchikāsaṇḍamhā pakkāmi.
But Isidatta set his lodgings in order and, taking his bowl and robe, left Macchikāsaṇḍa,
ยํ มจฺฉิกาสณฺฑมฺหา ปกฺกามิ ตถา ปกฺกนฺโตว อโหสิ น ปุน
ปจฺจาคจฺฉีติ ฯ✎ ร่าง
Yaṁ macchikāsaṇḍamhā pakkāmi, tathā pakkantova ahosi, na puna paccāgacchīti.
never to return.
—
Saṁyutta Nikāya 41.4
Linked Discourses 41.4
—
1. Cittavagga
1. With Citta