เล่ม ๑๘ — สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค ข้อ 552

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๕๒] เมื่อจิตตคฤหบดีได้ถามอย่างนี้ ท่านอิสิทัตตะได้นิ่งอยู่ ฯ จิตต. ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ท่านอิสิทัตตะของข้าพเจ้า คือพระคุณเจ้าหรือ ฯ อิ. ใช่ละ คฤหบดี ฯ จิตต. ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ขอให้พระคุณเจ้าอิสิทัตตะจงชอบใจอัมพาฏก วันอันเป็นที่น่ารื่นรมย์ใกล้ราวป่ามัจฉิกาสณฑ์เถิด ข้าพเจ้าจักบำรุงด้วยจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานเภสัชบริขาร อิ. ดูกรคฤหบดี ท่านกล่าวดีแล้ว ฯ

sn41.3:7.7 #

เอวํ วุตฺเต อายสฺมา อิสิทตฺโต ตุณฺหี อโหสิ ฯ✎ ร่าง

Evaṁ vutte, āyasmā isidatto tuṇhī ahosi.

When he said this, Isidatta kept silent.

sn41.3:7.8 #

อยฺโย โน ภนฺเต อิสิทตฺโตติ ฯ✎ ร่าง

“Ayyo no, bhante, isidatto”ti?

“Sir, are you that Isidatta?”

sn41.3:7.9 #

เอวํ คหปตีติ ฯ✎ ร่าง

“Evaṁ, gahapatī”ti.

“Yes, householder.”

sn41.3:7.10 #

อภิรมตุ ภนฺเต อยฺโย อิสิทตฺโต มจฺฉิกาสณฺเฑ✎ ร่าง

“Abhiramatu, bhante, ayyo isidatto macchikāsaṇḍe.

“Sir, I hope Master Isidatta is happy here in Macchikāsaṇḍa,

sn41.3:7.11 #

รมณียํ อมฺพาฏกวนํ✎ ร่าง

Ramaṇīyaṁ ambāṭakavanaṁ.

for the Wild Mango Grove is lovely.

sn41.3:7.12 #

อหํ อยฺยสฺส อิสิทตฺตสฺส อุสฺสุกฺกํ กริสฺสามิ จีวรปิณฺฑปาตเสนาสนคิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขารานนฺติ ฯ✎ ร่าง

Ahaṁ ayyassa isidattassa ussukkaṁ karissāmi cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārānan”ti.

I’ll make sure that Master Isidatta is provided with robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick.”

sn41.3:7.13 #

กลฺยาณํ วุจฺจติ คหปตีติ ฯ✎ ร่าง

“Kalyāṇaṁ vuccati, gahapatī”ti.

“That’s nice of you to say, householder.”