เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๕๕๕] ครั้งนั้นแล พอล่วงราตรีนั้นไป เป็นเวลาเช้า ภิกษุผู้เถระ
ทั้งหลายนุ่งแล้ว ถือบาตรและจีวรเข้าไปยังโรงโคของจิตตคฤหบดี ได้นั่ง ณ
อาสนะที่ได้ตบแต่งไว้ ครั้งนั้นแล จิตตคฤหบดี ได้อังคาสภิกษุผู้เถระทั้งหลาย
ให้อิ่มหนำสำราญเพียงพอ ด้วยข้าวปายาสเจือด้วยเนยใสอย่างประณีต ด้วยมือ
ของตนเอง ครั้งนั้นแล ภิกษุผู้เถระทั้งหลายฉันเสร็จแล้ว ลดมือจากบาตร ลุก
จากอาสนะแล้วจากไป แม้จิตตคฤหบดีได้สั่งทาสกรรมกรว่า พวกท่านจงทิ้งส่วน
ที่เหลือเสีย แล้วจึงได้ตามไปส่งภิกษุผู้เถระทั้งหลายข้างหลังๆ ก็โดยสมัยนั้นแล
ได้เกิดร้อนจัด ภิกษุผู้เถระทั้งหลายได้เดินไปด้วยกายที่คล้ายกับจะหดเข้าฉะนั้น
(จะเปื่อย) ทั้งที่ได้ฉันโภชนะอิ่มแล้ว ฯ
▴ ย่อ
อถ โข เถรา ภิกฺขู ตสฺสา รตฺติยา อจฺจเยน ปุพฺพณฺหสมยํ
นิวาเสตฺวา ปตฺตจีวรมาทาย เยน จิตฺตสฺส คหปติโน โคกุลํ
เตนุปสงฺกมึสุ อุปสงฺกมิตฺวา ปญฺญตฺเต อาสเน นิสีทึสุ ฯ✎ ร่าง
Atha kho therā bhikkhū tassā rattiyā accayena pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena cittassa gahapatino gokulaṁ tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdiṁsu.
Then when the night had passed, the senior mendicants robed up in the morning and, taking their bowls and robes, went to Citta’s milkshed, and sat down on the seats spread out.
อถ
โข จิตฺโต คหปติ เถเร ภิกฺขู ปณีเตน สปฺปิปายาเสน สหตฺถา
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ตํ ฯ ๒ ยุ. อญฺญทาปิ ฯ ๓ ยุ. ปติภาเสยฺยาติ ฯ ๔ ยุ. ภนฺเตติ@นตฺถิ ฯ
สนฺตปฺเปสิ สมฺปวาเรสิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho citto gahapati there bhikkhū paṇītena sappipāyāsena sahatthā santappesi sampavāresi.
Then Citta served and satisfied the senior mendicants with his own hands with delicious milk-rice made with ghee.
อ้างอิง สยามรัฐ 18.357
อถ โข เถรา ภิกฺขู ภุตฺตาวิโน
โอนีตปตฺตปาณิโน อุฏฺฐายาสนา ปกฺกมึสุ ฯ✎ ร่าง
Atha kho therā bhikkhū bhuttāvino onītapattapāṇino uṭṭhāyāsanā pakkamiṁsu.
When the senior mendicants had eaten and washed their hands and bowls, they rose from their seats and left.
จิตฺโตปิ โข คหปติ
เสสกํ วิสชฺเชถาติ วตฺวา เถเร ภิกฺขู ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต อนุพนฺธิ ฯ✎ ร่าง
Cittopi kho gahapati “sesakaṁ vissajjethā”ti vatvā there bhikkhū piṭṭhito piṭṭhito anubandhi.
Citta instructed that the leftovers of the food be distributed, then followed behind the senior mendicants.
เตน โข ปน สมเยน อุณฺหํ โหติ กุฏฺฐิตํ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena uṇhaṁ hoti kuthitaṁ;
Now at that time it was boiling hot.
เต จ เถรา ภิกฺขู
ปเวลิยมาเนน มญฺเญ กาเยน คจฺฉนฺติ ยถา ตํ โภชนํ ภุตฺตาวิโน ฯ✎ ร่าง
te ca therā bhikkhū paveliyamānena maññe kāyena gacchanti, yathā taṁ bhojanaṁ bhuttāvino.
And those senior mendicants walked along as if their bodies were melting, as happens after a meal.