เล่ม ๑๘ — สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค ข้อ 575

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๗๕] ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ก็อนิมิตตาเจโตวิมุติเป็นไฉน ข้าแต่ท่าน ผู้เจริญ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมเข้าถึงอนิมิตตาเจโตสมาธิเพราะไม่มนสิการถึง นิมิตทั้งปวงอยู่ นี้เรียกว่าอนิมิตตาเจโตวิมุติ ข้าแต่ท่านผู้เจริญ นี้คือปริยายที่เป็น เหตุให้ธรรมเหล่านี้อาศัยแล้ว มีอรรถต่างกันและมีพยัญชนะต่างกัน ฯ

sn41.7:5.1 #

กตมา จ ภนฺเต อนิมิตฺตา เจโตวิมุตฺติ ฯ✎ ร่าง

Katamā ca, bhante, animittā cetovimutti?

And what is the signless heart’s release?

อ้างอิงสยามรัฐ 18.366

sn41.7:5.2 #

อิธ ภนฺเต ภิกฺขุ สพฺพนิมิตฺตานํ อมนสิการา อนิมิตฺตํ เจโตสมาธึ อุปสมฺปชฺช วิหรติ ฯ✎ ร่าง

Idha, bhante, bhikkhu sabbanimittānaṁ amanasikārā animittaṁ cetosamādhiṁ upasampajja viharati.

It’s when a mendicant, not focusing on any signs, enters and remains in the signless immersion of the heart.

sn41.7:5.3 #

อยํ วุจฺจติ ภนฺเต อนิมิตฺตา เจโตวิมุตฺติ ฯ✎ ร่าง

Ayaṁ vuccati, bhante, animittā cetovimutti.

This is called the signless release of the heart.

sn41.7:5.4 #

อยํ โข ภนฺเต ปริยาโย ยํ ปริยายํ อาคมฺม อิเม ธมฺมา นานตฺถา @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อปฺปมาเณน เจตสา ฯ เจว นานาพฺยญฺชนา จ ฯ✎ ร่าง

Ayaṁ kho, bhante, pariyāyo yaṁ pariyāyaṁ āgamma ime dhammā nānatthā ceva nānābyañjanā ca.

This is the way in which these things differ in both meaning and phrasing.