เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 1009

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๐๐๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็อินทรีย์ ๓ ประการนี้ มีอะไรเป็นที่สุด มีความสิ้นเป็น ที่สุด มีความสิ้นแห่งอะไรเป็นที่สุด มีความสิ้นแห่งชาติ ชราและมรณะเป็นที่สุด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุปิณโฑลภารทวาชะเห็นว่า ความสิ้นแห่งชาติ ชราและมรณะดังนี้แล จึงพยากรณ์อรหัตผล ว่า เรารู้ชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี.

sn48.49:3.7 #

อิมานิ จ ภิกฺขเว ตีณิ อินฺทฺริยานิ กิมนฺตานิ ฯ✎ ร่าง

Imāni ca, bhikkhave, tīṇindriyāni kimantāni?

What’s the culmination of these three faculties?

sn48.49:3.8 #

ขยนฺตานิ ฯ✎ ร่าง

Khayantāni.

They culminate in ending.

sn48.49:3.9 #

กิสฺส ขยนฺตานิ ฯ✎ ร่าง

Kissa khayantāni?

In the ending of what?

sn48.49:3.10 #

ชาติชรามรณสฺส ฯ✎ ร่าง

Jātijarāmaraṇassa.

Of rebirth, old age, and death.

sn48.49:3.11 #

ชาติชรามรณกฺขยนฺติ โข ภิกฺขเว สมฺปสฺสมาเนน ปิณฺโฑลภารทฺวาเชน ภิกฺขุนา อญฺญา พฺยากตา✎ ร่าง

‘Jātijarāmaraṇaṁ khayan’ti kho, bhikkhave, sampassamānena piṇḍolabhāradvājena bhikkhunā aññā byākatā:

It’s because he sees that they culminate in the ending of rebirth, old age, and death that Bhāradvāja the Alms-Gatherer declares enlightenment:

sn48.49:3.12 #

ขีณา ชาติ วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ กตํ กรณียํ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามีติ ฯ✎ ร่าง

‘khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānāmī”ti.

‘I understand: “Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is nothing further for this place.”’”

sn48.49:3.13 #

—

Navamaṁ.

sn48.50:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 48.50

Linked Discourses 48.50

sn48.50:0.2 #

—

5. Jarāvagga

5. Old Age