เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 1355

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๓๕๕] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้:- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน ใกล้เมืองกิมิลา ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัสถามท่านพระกิมิละว่า ดูกรกิมิละ สมาธิอันสัมปยุตด้วยอานาปานสติ อัน ภิกษุเจริญแล้วอย่างไร กระทำให้มากแล้วอย่างไร ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก? เมื่อพระผู้มี พระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว ท่านพระกิมิละนิ่งอยู่.

sn54.10:1.1 #

เอวมฺเม สุตํ✎ ร่าง

Evaṁ me sutaṁ—

So I have heard.

sn54.10:1.2 #

เอกํ สมยํ ภควา กิมิลายํ วิหรติ เวฬุวเน ฯ✎ ร่าง

ekaṁ samayaṁ bhagavā kimilāyaṁ viharati veḷuvane.

At one time the Buddha was staying near Kimbilā in the Freshwater Mangrove Wood.

sn54.10:1.3 #

ตตฺร โข ภควา อายสฺมนฺตํ กิมิลํ อามนฺเตสิ✎ ร่าง

Tatra kho bhagavā āyasmantaṁ kimilaṁ āmantesi:

Then the Buddha said to Venerable Kimbila,

sn54.10:1.4 #

กถํ ภาวิโต นุ โข กิมิล อานาปานสฺสติสมาธิ กถํ พหุลีกโต มหปฺผโล โหติ มหานิสํโสติ ฯ✎ ร่าง

“kathaṁ bhāvito nu kho, kimila, ānāpānassatisamādhi kathaṁ bahulīkato mahapphalo hoti mahānisaṁso”ti?

“Kimbila, how is immersion due to mindfulness of breathing developed and cultivated so that it is very fruitful and beneficial?”

sn54.10:2.1 #

เอวํ วุตฺเต อายสฺมา กิมิโล ตุณฺหี อโหสิ ฯ✎ ร่าง

Evaṁ vutte, āyasmā kimilo tuṇhī ahosi.

When he said this, Kimbila kept silent.