เนื้อความทั้งข้อ
[๑๔๑๖] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน กลันทกนิวาปน-
*สถาน ใกล้พระนครราชคฤห์ ก็สมัยนั้น ฑีฆาวุอุบาสกป่วย ได้รับทุกข์ เป็นไข้หนัก ได้เชิญ
คฤหบดีชื่อโชติยะ ผู้เป็นบิดามาสั่งว่า ข้าแต่คฤหบดี ขอท่านจงไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค แล้วถวาย
บังคมพระบาททั้งสองของพระผู้มีพระภาคด้วยเศียรเกล้า แล้วกราบทูลตามคำของผมว่า ข้าแต่
พระองค์ผู้เจริญ ฑีฆาวุอุบาสกป่วย ได้รับทุกข์ เป็นไข้หนัก เขาถวายบังคมพระบาททั้งสองของ
พระผู้มีพระภาคด้วยเศียรเกล้า และจงกราบทูลอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอพระผู้มีพระภาค
จงทรงพระกรุณาเสด็จไปยังนิเวศน์ของฑีฆาวุอุบาสก โชติยคฤหบดีรับคำฑีฆาวุอุบาสกแล้ว เข้าไป
เฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายบังคมแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง.
เอกํ สมยํ ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน
กลนฺทกนิวาเป ฯ✎ ร่าง
Ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.
At one time the Buddha was staying near Rājagaha, in the Bamboo Grove, the squirrels’ feeding ground.
อ้างอิงสยามรัฐ 19.431 · ฉัฏฐสังคายนา 27.412 · พุทธชยันตี 17.2.142
เตน โข ปน สมเยน ทีฆาวุ อุปาสโก อาพาธิโก
โหติ ทุกฺขิโต พาฬฺหคิลาโน ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena dīghāvu upāsako ābādhiko hoti dukkhito bāḷhagilāno.
Now at that time the lay follower Dīghāvu was sick, suffering, gravely ill.
อถ โข ทีฆาวุ อุปาสโก ปิตรํ
โชติยํ ๑- คหปตึ อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Atha kho dīghāvu upāsako pitaraṁ jotikaṁ gahapatiṁ āmantesi:
Then he addressed his father, the householder Jotika,
เอหิ ตฺวํ คหปติ เยน ภควา เตนุปสงฺกม
อุปสงฺกมิตฺวา มม วจเนน ภควโต ปาเท สิรสา วนฺท✎ ร่าง
“ehi tvaṁ, gahapati, yena bhagavā tenupasaṅkama; upasaṅkamitvā mama vacanena bhagavato pāde sirasā vanda:
“Please, householder, go to the Buddha, and in my name bow with your head to his feet. Say to him:
ทีฆาวุ
ภนฺเต อุปาสโก อาพาธิโก ทุกฺขิโต พาฬฺหคิลาโน✎ ร่าง
‘dīghāvu, bhante, upāsako ābādhiko hoti dukkhito bāḷhagilāno.
‘Sir, the lay follower Dīghāvu is sick, suffering, gravely ill.
โส ภควโต
ปาเท สิรสา วนฺทตีติ ฯ✎ ร่าง
So bhagavato pāde sirasā vandatī’ti.
He bows with his head to your feet.’
เอวญฺจ วเทหิ✎ ร่าง
Evañca vadehi:
And then say:
สาธุ กิร ภนฺเต ภควา
เยน ทีฆาวุสฺส อุปาสกสฺส นิเวสนํ เตนุปสงฺกมตุ อนุกมฺปํ
อุปาทายาติ ฯ✎ ร่าง
‘sādhu kira, bhante, bhagavā yena dīghāvussa upāsakassa nivesanaṁ tenupasaṅkamatu anukampaṁ upādāyā’”ti.
‘Sir, please visit him at his home out of sympathy.’”
เอวํ ตาตาติ โข โชติโย คหปติ ทีฆาวุสฺส
อุปาสกสฺส ปฏิสฺสุตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา
ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ✎ ร่าง
“Evaṁ, tātā”ti kho jotiko gahapati dīghāvussa upāsakassa paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho jotiko gahapati bhagavantaṁ etadavoca:
“Yes, dear,” replied Jotika. He did as Dīghāvu asked.