เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 1702

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๗๐๒] ชนเหล่าใดย่อมไม่รู้ชัดซึ่งทุกข์ เหตุเกิดแห่งทุกข์ ความดับ ทุกข์ โดยประการทั้งปวงไม่มีเหลือ และไม่รู้ชัดซึ่งทางให้ถึงความ สงบทุกข์ ชนเหล่านั้นเสื่อมแล้วจากเจโตวิมุติ และปัญญาวิมุติ ไม่ควรเพื่อกระทำที่สุดทุกข์ เข้าถึงชาติและชราโดยแท้ ส่วนชน เหล่าใดย่อมรู้ชัดซึ่งทุกข์ เหตุเกิดแห่งทุกข์ ความดับทุกข์ โดย ประการทั้งปวงไม่มีเหลือ และรู้ชัดซึ่งทางให้ถึงความสงบทุกข์ ชน เหล่านั้นถึงพร้อมแล้วด้วยเจโตวิมุติ และปัญญาวิมุติ ควรเพื่อ กระทำที่สุดทุกข์ ไม่เข้าถึงชาติและชรา.

sn56.22:4.1 #

เย ทุกฺขํ นปฺปชานนฺติ✎ ร่าง

“Ye dukkhaṁ nappajānanti,

“There are those who don’t understand suffering

อ้างอิงพุทธชยันตี 17.2.288

sn56.22:4.2 #

อโถ ทุกฺขสฺส สมฺภวํ✎ ร่าง

atho dukkhassa sambhavaṁ;

and suffering’s cause,

sn56.22:4.3 #

ยตฺถ จ สพฺพโส ทุกฺขํ✎ ร่าง

Yattha ca sabbaso dukkhaṁ,

and where all suffering

sn56.22:4.4 #

อเสสํ อุปรุชฺฌติ ฯ✎ ร่าง

asesaṁ uparujjhati.

ceases no residue left behind.

sn56.22:5.1 #

ตญฺจ มคฺคํ น ชานนฺติ✎ ร่าง

Tañca maggaṁ na jānanti,

And they do not know the path

อ้างอิงสยามรัฐ 19.543

sn56.22:5.2 #

ทุกฺขูปสมคามินํ✎ ร่าง

Dukkhūpasamagāminaṁ;

that leads to the stilling of suffering.

sn56.22:5.3 #

เจโตวิมุตฺติหีนา เต✎ ร่าง

Cetovimuttihīnā te,

They lack the heart’s release,

sn56.22:5.4 #

อโถ ปญฺญาวิมุตฺติยา✎ ร่าง

Atho paññāvimuttiyā;

as well as the release by wisdom.

sn56.22:5.5 #

อภพฺพา เต อนฺตกิริยาย✎ ร่าง

Abhabbā te antakiriyāya,

Unable to make an end,

sn56.22:5.6 #

เต เว ชาติชรูปคา ฯ✎ ร่าง

Te ve jātijarūpagā.

they continue to be reborn and grow old.

sn56.22:6.1 #

เย จ ทุกฺขํ ปชานนฺติ✎ ร่าง

Ye ca dukkhaṁ pajānanti,

But there are those who understand suffering

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 27.496

sn56.22:6.2 #

อโถ ทุกฺขสฺส สมฺภวํ✎ ร่าง

atho dukkhassa sambhavaṁ;

and suffering’s cause,

sn56.22:6.3 #

ยตฺถ จ สพฺพโส ทุกฺขํ✎ ร่าง

Yattha ca sabbaso dukkhaṁ,

and where all suffering

sn56.22:6.4 #

อเสสํ อุปรุชฺฌติ ฯ✎ ร่าง

asesaṁ uparujjhati.

ceases no residue left behind.

sn56.22:7.1 #

ตญฺจ มคฺคํ ปชานนฺติ✎ ร่าง

Tañca maggaṁ pajānanti,

And they understand the path

sn56.22:7.2 #

ทุกฺขูปสมคามินํ✎ ร่าง

dukkhūpasamagāminaṁ;

that leads to the stilling of suffering.

sn56.22:7.3 #

เจโตวิมุตฺติสมฺปนฺนา✎ ร่าง

Cetovimuttisampannā,

They’re endowed with the heart’s release,

sn56.22:7.4 #

อโถ ปญฺญาวิมุตฺติยา✎ ร่าง

atho paññāvimuttiyā;

as well as the release by wisdom.

sn56.22:7.5 #

ภพฺพา เต อนฺตกิริยาย✎ ร่าง

Bhabbā te antakiriyāya,

Able to make an end,

sn56.22:7.6 #

น เต ชาติชรูปคาติ ฯ✎ ร่าง

na te jātijarūpagā”ti.

they don’t continue to be reborn and grow old.”

sn56.22:7.7 #

—

Dutiyaṁ.

sn56.23:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 56.23

Linked Discourses 56.23

sn56.23:0.2 #

—

3. Koṭigāmavagga

3. At the Village of Koṭi