อถ โข ภควา ปริตฺตํ นขสิขายํ ปํสุ อาโรเปตฺวา
ภิกฺขู อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā parittaṁ nakhasikhāyaṁ paṁsuṁ āropetvā bhikkhū āmantesi:
Then the Buddha, picking up a little bit of dirt on his fingernail, addressed the mendicants:
อ้างอิงPTS 5.460 · สยามรัฐ 19.572 · ฉัฏฐสังคายนา 27.519 · พุทธชยันตี 17.2.324
ตํ กึ มญฺญถ ภิกฺขเว✎ ร่าง
“Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave,
“What do you think, mendicants?
กตมํ นุ โข พหุตรํ ฯ
โย วายํ มยา ปริตฺโต นขสิขายํ ปํสุ อาโรปิโต อยํ วา มหาปฐวีติ ฯ✎ ร่าง
katamaṁ nu kho bahutaraṁ—yo vāyaṁ mayā paritto nakhasikhāyaṁ paṁsu āropito, ayaṁ vā mahāpathavī”ti?
Which is more: the little bit of dirt on my fingernail, or this great earth?”
เอตเทว ภนฺเต พหุตรํ ยทิทํ มหาปฐวี อปฺปมตฺตกายํ
ภควตา ปริตฺโต นขสิขายํ ปํสุ อาโรปิโต✎ ร่าง
“Etadeva, bhante, bahutaraṁ yadidaṁ—mahāpathavī; appamattakāyaṁ bhagavatā paritto nakhasikhāyaṁ paṁsu āropito.
“Sir, the great earth is certainly more. The little bit of dirt on your fingernail is tiny.
สงฺขมฺปิ น อุเปติ
อุปนิธมฺปิ น อุเปติ กลภาคมฺปิ น อุเปติ มหาปฐวึ อุปนิธาย
ภควตา ปริตฺโต นขสิขายํ ปํสุ อาโรปิโตติ ฯ✎ ร่าง
Saṅkhampi na upeti, upanidhampi na upeti, kalabhāgampi na upeti mahāpathaviṁ upanidhāya bhagavatā paritto nakhasikhāyaṁ paṁsu āropito”ti.
Compared to the great earth, it doesn’t count, there’s no comparison, it’s not worth a fraction.”
เอวเมว โข ภิกฺขเว
อริยสาวกสฺส ทิฏฺฐิสมฺปนฺนสฺส ปุคฺคลสฺส อภิสเมตาวิโน
เอตเทว พหุตรํ ทุกฺขํ ยทิทํ ปริกฺขีณํ ปริยาทินฺนํ อปฺปมตฺตกํ
อวสิฏฺฐํ✎ ร่าง
“Evameva kho, bhikkhave, ariyasāvakassa diṭṭhisampannassa puggalassa abhisametāvino etadeva bahutaraṁ dukkhaṁ yadidaṁ parikkhīṇaṁ pariyādinnaṁ; appamattakaṁ avasiṭṭhaṁ.
“In the same way, for an individual with comprehension, a noble disciple accomplished in view, the suffering that’s over and done with is more, what’s left is tiny.
สงฺขมฺปิ น อุเปติ อุปนิธมฺปิ น อุเปติ กลภาคมฺปิ น
อุเปติ ปุริมํ ทุกฺขกฺขนฺธํ ปริกฺขีณํ ปริยาทินฺนํ อุปนิธาย ยทิทํ
สตฺตกฺขตฺตุํปรมตา ฯ✎ ร่าง
Saṅkhampi na upeti, upanidhampi na upeti, kalabhāgampi na upeti purimaṁ dukkhakkhandhaṁ parikkhīṇaṁ pariyādinnaṁ upanidhāya yadidaṁ sattakkhattuparamatā;
Compared to the mass of suffering in the past that’s over and done with, it doesn’t count, there’s no comparison, it’s not worth a fraction, since there are at most seven more lives.
โย อิทํ ทุกฺขนฺติ ยถาภูตํ ปชานาติ ฯเปฯ
อยํ ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทาติ ยถาภูตํ ปชานาติ ฯ✎ ร่าง
yo ‘idaṁ dukkhan’ti yathābhūtaṁ pajānāti …pe… ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yathābhūtaṁ pajānāti.
Such an individual truly understands about suffering, its origin, its cessation, and the path.
ตสฺมา ติห
ภิกฺขเว อิทํ ทุกฺขนฺติ โยโค กรณีโย ฯเปฯ อยํ ทุกฺขนิโรธคามินี
ปฏิปทาติ โยโค กรณีโยติ ฯ✎ ร่าง
Tasmātiha, bhikkhave, ‘idaṁ dukkhan’ti yogo karaṇīyo …pe… ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yogo karaṇīyo”ti.
That’s why you should practice meditation …”
—
Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave,
What do you think, mendicants?
—
Saṁyutta Nikāya 56.52
Linked Discourses 56.52
—
6. Abhisamayavagga
6. Comprehension