สารบัญ › เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค › ข้อ 391
‹ กลับ
ภิกขุสูตร
เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค · ข้อ 391 · สํ.มก. ๑๙/๒๓๑๙ ↗
‹ ข้อ 390 ข้อ 392 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๙๑] ดูกรภิกษุ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์ อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละ ฯลฯ
เทียบรายประโยค (1 ประโยค)
sn46.5:1.6 #
อิธ ภิกฺขุ ภิกฺขุ สติสมฺโพชฺฌงฺคํ ภาเวติ วิเวกนิสฺสิตํ วิราคนิสฺสิตํ นิโรธนิสฺสิตํ โวสฺสคฺคปริณามึ ฯเปฯ✎ ร่าง
Idha, bhikkhu, satisambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ …pe…
A mendicant develops the awakening factors of mindfulness, investigation of principles, energy, rapture, tranquility, immersion,
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน