เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 436

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๓๖] ดูกรภิกษุ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์ อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละ ฯลฯ ย่อมเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์ อันอาศัย วิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละ ดูกรภิกษุ ที่เรียกว่าโพชฌงค์ เพราะเป็น ไปเพื่อตรัสรู้ ฉะนี้แล.

sn46.21:2.4 #

อิธ ภิกฺขเว ๒- ภิกฺขุ สติสมฺโพชฺฌงฺคํ ภาเวติ วิเวกนิสฺสิตํ วิราคนิสฺสิตํ นิโรธนิสฺสิตํ โวสฺสคฺคปริณามึ ฯเปฯ🤖 AI จับคู่

Idha, bhikkhu, satisambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ …pe…

A mendicant develops the awakening factors of mindfulness, investigation of principles, energy, rapture, tranquility, immersion,

sn46.21:2.5 #

อุเปกฺขาสมฺโพชฺฌงฺคํ ภาเวติ วิเวกนิสฺสิตํ วิราคนิสฺสิตํ นิโรธนิสฺสิตํ โวสฺสคฺคปริณามึ ฯ สมฺ🤖 AI จับคู่

upekkhāsambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ.

and equanimity, which rely on seclusion, fading away, and cessation, and ripen as letting go.

sn46.21:2.6 #

โพธาย สํวตฺตนฺตีติ โข ภิกฺขุ ตสฺมา โพชฺฌงฺคาติ วุจฺจนฺตีติ ฯ🤖 AI จับคู่

‘Bodhāya saṁvattantī’ti kho, bhikkhu, tasmā ‘bojjhaṅgā’ti vuccantī”ti.

They’re called awakening factors because they lead to awakening.”

sn46.21:2.7 #

—

Paṭhamaṁ.