เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 971

เนื้อความทั้งข้อ

[๙๗๑] อุ. ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ก็อะไรเป็นที่ยึดเหนี่ยวแห่งวิมุติเล่า? พ. ดูกรพราหมณ์ นิพพานเป็นที่ยึดเหนี่ยวแห่งวิมุติ. อุ. ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ก็อะไรเป็นที่ยึดเหนี่ยวแห่งนิพพาน. พ. ดูกรพราหมณ์ ท่านล่วงเลยปัญหาไปเสียแล้ว ไม่อาจถือเอาที่สุด แห่งปัญหาได้ ด้วยว่าพรหมจรรย์ที่บุคคลอยู่จบแล้ว มีนิพพานเป็นที่หยั่งลง มีนิพพานเป็นเบื้องหน้า มีนิพพาน เป็นที่สุด.

sn48.42:4.5 #

วิมุตฺติยา ปน โภ โคตม กึ ปฏิสรณนฺติ ฯ✎ ร่าง

“Vimuttiyā pana, bho gotama, kiṁ paṭisaraṇan”ti?

“But what does freedom have recourse to?”

sn48.42:4.6 #

วิมุตฺติยา โข พฺราหฺมณ นิพฺพานํ ปฏิสรณนฺติ ฯ✎ ร่าง

“Vimuttiyā kho, brāhmaṇa, nibbānaṁ paṭisaraṇan”ti.

“Freedom has recourse to extinguishment.”

sn48.42:4.7 #

นิพฺพานสฺส ปน โภ โคตม กึ ปฏิสรณนฺติ ฯ✎ ร่าง

“Nibbānassa pana, bho gotama, kiṁ paṭisaraṇan”ti?

“But what does extinguishment have recourse to?”

sn48.42:4.8 #

อจฺจสรา พฺราหฺมณ ปญฺหํ นาสกฺขิ ปญฺหสฺส ปริยนฺตํ คเหตุํ ฯ✎ ร่าง

“Accayāsi, brāhmaṇa, pañhaṁ, nāsakkhi pañhassa pariyantaṁ gahetuṁ.

“This question goes too far, brahmin! You weren’t able to grasp the limit of questioning.

sn48.42:4.9 #

นิพฺพาโนคธํ หิ พฺราหฺมณ พฺรหฺมจริยํ วุสฺสติ นิพฺพานปรายนํ นิพฺพานปริโยสานนฺติ ฯ✎ ร่าง

Nibbānogadhañhi, brāhmaṇa, brahmacariyaṁ vussati nibbānaparāyaṇaṁ nibbānapariyosānan”ti.

For extinguishment is the objective, destination, and culmination of the spiritual life.”