เล่ม ๒๐ — อังคุตตรนิกาย เอกก–ทุก–ติกนิบาต ข้อ 136

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๓๖] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพวกที่แสดงอนาบัติว่า อนาบัติ ภิกษุ เหล่านั้นชื่อว่าเป็นผู้ปฏิบัติเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุขแก่ชนเป็นอันมาก เพื่ออัตถะประโยชน์เกื้อกูลแก่ชนเป็นอันมาก เพื่อความสุขแก่เทวดาและมนุษย์ ทั้งหลาย ทั้งย่อมประสบบุญเป็นอันมาก และย่อมดำรงสัทธรรมนี้ไว้มั่น ฯ

an1.160:1.1 #

เยปิ เต ภิกฺขเว ภิกฺขู อนาปตฺตึ อนาปตฺตีติ ทีเปนฺติ เต ภิกฺขเว ภิกฺขู พหุชนหิตาย ปฏิปนฺนา พหุชนสุขาย พหุโน ชนสฺส @เชิงอรรถ: ๑ ม. อธมฺมวคฺโค ฯ อตฺถาย หิตาย สุขาย เทวมนุสฺสานํ✎ ร่าง

“Ye te, bhikkhave, bhikkhū anāpattiṁ anāpattīti dīpenti te, bhikkhave, bhikkhū bahujanahitāya paṭipannā bahujanasukhāya, bahuno janassa atthāya hitāya sukhāya devamanussānaṁ.

“Mendicants, those mendicants who explain non-offense as non-offense are acting for the welfare and happiness of the people, for the people, for the benefit, welfare, and happiness of gods and humans.

อ้างอิงสยามรัฐ 20.28

an1.160:1.2 #

พหุญฺจ เต ภิกฺขเว ภิกฺขู ปุญฺญํ ปสวนฺติ เตจิมํ สทฺธมฺมํ ฐเปนฺตีติ ฯ✎ ร่าง

Bahuñca te, bhikkhave, bhikkhū puññaṁ pasavanti, te cimaṁ saddhammaṁ ṭhapentī”ti.

They brim with much merit and make the true teaching continue.”

an1.160:1.3 #

—

Ekādasamaṁ.